کال جنی

کال جنی در موقعیت جغرافیایی ۳۳° ۴۹′ ۲۴٫۷۷″ N 56° ۵۰′ ۴٫۲۳″ E در استان خراسان جنوبی قرار دارد. کال اصطلاحی است که به دره یا مسیر ایجاد شده به وسیله سیلاب ها و جریان آب اطلاق می شود. کال جنی یا دره جن ها دره ای است که در شمال طبس و در اطراف روستای ازمیغان و در امتداد خروجی قناتی که در نزدیکی آن قرار دارد واقع شده است و ۳۵ کیلومتر با شهرستان طبس فاصله دارد. دره ای زیبا و حیرت انگیز که بومیان قدیمی آن را دره جن ها نامیده اند و آن را خوف انگیز و محل زندگی ارواح و جن ها میدانستند. برای دست یابی به کف دره نیازمند آشنایی به منطقه است. دره دارای دیواره های بلند و پرشیب است که وارد شدن به آن میتواند خطراتی به همراه داشته باشد. وجود تونل ها و خانه هایی بنام خانه گبرها در دل دیواره ها که برای سکنای زرتشتیان زمان خود ساخته شده است از دیگر جدابیتهای این دره است. ساخت این تونلها و حفرها احتمالا به زمان ساسانیان بازمیگردد. این حفره ها و تونلها در دامنه جداره های این دره قرار گرفته اند. مسیر دسترسی به این حفره ها بسیار دشوار است. در مسیر این حفره ها تونل هایی دیده می شد که احتمالا راه های ارتباطی آنها با هم بوده است.

پس از جدا شدن از جاده آسفالت و دو راهی استخر شاعر و طی حدود ۵ کیلومتر جاده خاکی به محل دره ای می رسیم. از دو مسیر می توان وارد این دره شد. یکی انتهای جاده خاکی که به واقع ابتدای این دره می باشد و متصل به کوه است و دیگری میانه های این جاده خاکی که می توان از طریق یک شکاف ایجاد شده بوسیله فرسایش به درون دره راه یافت. ما راه ابتدایی را توصیه می کنیم. در این محل که متصل به کوه می باشد چشمه آبی روان است که یک منطقه سرسبز را ایجاد کرده است. درختان در هم تنیده نخل که بصورت خودرو روییده اند و نیزار را می توان در اینجا مشاهده کرد.

از این محل میسر آب را دنبال کرده و چشم اندازهای زیبای طبیعی آن را مشاهده می کنیم. در طول این دره بر اثر فرسایش باد و آب ،نقوش و پستی و بلندیهای شگرف و زیبایی ایجاد شده است. در طول مسیر نیزارها و تک درختان نخل را در چند قسمت شاهد هستیم. در قسمتهایی می توان دره را به شکل U و در بعضی نقاط به شکل V مشاهده نمود . در بعضی نقاط هم همگرایی دو دهنه دره را در قسمت بالایی آن می بینیم که بی نظیر است.

دره را که ادامه می دهیم در نقاطی آبشارهای کوچک که در زبان محلی شلن (sholan) نامیده می شود وجود دارد . در جاهایی آب بصورت حوضچه هایی جمع شده که در فصل تابستان مناسب برای آب تنی و فرار از گرمای طاقت فرسای هواست و بالاخره در محلی این آب بوسیله راه آب و تونلهایی که توسط اهالی روستاهای پایین این منطقه ایجاد شده به داخل قنات هدایت می شود.

در این محل فرسایش آب به اوج خود رسیده و نقوش و برجستگیها و خلل و فرج عجیبی را در کف رودخانه ایجاد کرده است. بعد از این منطقه دیگر دره خشک و بی آب و علف می شود. آب به داخل قنات هدایت شده و دره بی نصیب از آب. کمی دیگر در مسیر دره به راه خود ادامه می دهیم که در دیواره دره حفراتی نگاه ما را متوجه خود می سازد.

شاید در نگاه اول احساس کنیم که اینها نیز حاصل فرسایش طبیعت باشد اما با کمی کنکاش می یابیم که اینها ساخته دست بشر است. در ارتفاع ۲ متری از سطح زمین چاه ورودی قرار دارد که با کمک یک همراه می توان به درون آن رفت و سپس از این چاه که حدود ۷-۸ متر ارتفاع دارد و بوسیله جای دست ها و حفرات بدنه آن بالا می رویم و به تالاری بر می خوریم. در دو طرف این تالار دو دالان قرار دارد و هر کدام شامل چندین اتاق می باشد. همه اینها بوسیله بشر و در دل دیواره این دره عجیب پدید آمده است. هنوز می توان رد تیشه معماران آن را بر در و دیوار اتاقکها مشاهده نمود. طبق نظر کارشناس سازمان میراث فرهنگی تاریخ بنای این مکان به دوره ساسانیان بر می گردد و به نظر می رسد محل چله نشینی یکتا پرستان بوده است.

اگر مسیر دره را باز هم بسمت انتهای دره ادامه دهیم به یک محل دیگر اینچنینی بر می خوریم که بر اثر فرسایش سیلابهای موسمی، چاه و محل دسترسی از پایین دره به اتاقکهای آن از بین رفته و دسترسی به آن را از راه پایین دره غیر ممکن کرده است.

در سال ۱۳۸۰ یک مربی صخره نوردی از فدراسیون کوهنوردی از بالای دره و بوسیله ایجاد کارگاه فرود به داخل آن رفته و مشاهدات وی حاکی از شباهت این محل با اتاقکهای قبلی بوده است.

منبع : سیری در ایران

غار علیصدر همدان پذیرای مسافران نوروزی

غار علیصدر همدان به عنوان بهشت خاموش ایران زمین هم اکنون آماده پذیرایی از گردشگران نوروزی است که قصد سفر به همدان را دارند.

به گزارش ایرنا، غار علیصدر به عنوان شگفت انگیزترین غار آبی جهان ، تنها غار تالابی کشورمان به شمار می رود.

این غار بر اساس نظر کارشناسان مطرح زمین شناسی دنیا یک از بی نظیر ترین و بزرگ ترین غارهای آبی جهان است که شکل گیری آن به دوره ژوراسیک دوره دوم زمین شناسی بر می گردد.

غار علیصدر در سال های 1341 و 42 توسط تعدادی از کوه نوردان و غار نوردان گروه سینای همدان شناسایی شد و قایقرانی در این غار با وسایل ابتدایی در سال 46 به همت دست اندرکاران امر و تعریض دهانه غار امکان پذیر شد.

نام این غار برگرفته از نام روستای علیصدر است که طی سالیان گذشته علی سد و علی سرد نیز گفته می شده است.

بر اساس تحقیقات و مستندات موجود بخش های ورودی غار در دوره صفویان مورد استفاده مردمان آن زمان قرار می گرفته به طوری که از مدخل ورودی به عنوان پناهگاه و از آب آن به صورت آب انبار برای مصرف کشاورزی استفاده می شده است.

دمای داخل غار حدود 16 درجه و دمای آب 12 درجه سانتیگراد ثابت است PH آب تقریبا خنثی است و عمق آب بین نیم تا 14 متر اندازه گیری شده است.

سختی آب غار علیصدر بالا بوده و از نوع آهکی است بنابراین استفاده از آن برای آشامیدن توصیه نمی شود، علیصدر غاری زنده است که هیچ گونه گاز سمی در آن یافت نمی شود و به علت وجود جریان هوا تنگی نفس در آن احساس نمی شود همچنین به علت عدم وجود نور خورشید هیچگونه حیات جانوری در این غار دیده نشده است.

تاکنون 3/11 کیلومتر از مجموع دهلیزهای این غار در مراحل مختلف شناسایی و حدود 2/3 کیلومتر آن مورد بازدید علاقمندان قرار می گیرد.

غار علیصدر در 70 کیلومتری شمال غربی همدان و در یکی از مرتفع ترین مناطق استان در امتداد رشته کوه زاگرس واقع شده است . ارتفاع غار از سطح دریا دو هزار و 180 متر است.

به گفته کارشناسان میراث فرهنگی استان همدان هر ساله بخش اعظمی از گردشگران و مسافران نوروزی این استان، بیشترین ساعات خود را در غار علیصدر می گذرانند.

مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همدان در این باره گفت: غارعلیصدر از نقاط محوری استان همدان در جذب گردشگران داخلی و خارجی است که همه ساله شاهد استقبال بسیار مطلوب مسافران از این غار هستیم.

ˈعلیرضا ایزدیˈ روز شنبه در گفت وگو باخبرنگار ایرنا افزود: وجود غارعلیصدر به عنوان جذابترین غار آبی جهان در محدوده جغرافیایی شهرستان کبودرآهنگ یک ظرفیت برای استان همدان به شمار می رود.

وی اضافه کرد: هر ساله افزون بر 700 هزار گردشگر داخلی و خارجی از غار علیصدر به عنوان یکی از پدیده های شگفت انگیز جهان بازدید می کنند.

وی، ایجاد اشتغال مستقیم و غیرمستقیم در بخش خدماتی ، رفاهی و صنایع دستی را از دیگر ره آوردهای وجود این غار شگفت انگیز در منطقه کبودرآهنگ عنوان کرد.

مدیر عامل شرکت توریستی، تفریحی علیصدر نیز در این باره گفت: غار علیصدر یک پدیده شگفت انگیز از عجایب خلقت باری تعالی یکی از 10 غار مهم دنیا محسوب می شود.

ˈحسن اسلامیانˈ با بیان اینکه سالانه حدود 700 هزار نفر از غار علیصدر دیدن می کنند که در دنیا مقام دهم را دارا است افزود: دریاچه زیبای غار علیصدر تداعی کننده بهشتی خاموش در استان همدان است.

وی اظهار داشت: غار علیصدر از غارهای تحکیم یافته است که در طول پنج میلیون سال گذشته هیچگونه ریزشی در آن صورت نگرفته است چراکه ˈاستالاکمیت هایˈ موجود در غار با عمری به همین میزان دیده می شود.

مدیرعامل شرکت سیاحتی علیصدر همدان خاطرنشان کرد: تاکنون بیش از 11 کیلومتر از مجموع دهلیزهای این غار در مراحل مختلف شناسایی شده و بیش از سه کیلومتر آن مورد بازدید گردشگران داخلی و خارجی قرار گرفته است.

وی یادآور شد: هتل سه ستاره ، سوییت های اقامتی ، رستوران، کافی شاب، بازارچه سوغات ، شهربازی، نمازخانه ، سینما چهار بعدی ، عکاسی ، فروشگاه عرضه محصولات فرهنگی و کباب خانه از جمله خدمات قابل ارایه در این غار است.

استان همدان دارای هزارو 830 اثر تاریخی ،فرهنگی و طبیعی است که حدود 900 مورد از آنها ثبت جهانی شده که همواره مورد اقبال هموطنان و همچنین میهمانان خارجی بوده است.

بازدید از تنگه و آبشارهای قره سو - کلات - خراسان - 91/12/3

آبشار یخ زده گنجنامه آماده یخنوردی 91/10/22

بندر انزلی

تصویری زیبا از بندر زیبای انزلی 

تو نگاه اول خدایی آدم با ونیز اشتباه میگیره

بندر انزلی ظرفیتی فوق العاده برای جذب توریست که متاسفانه .....

روستايي با یکی از بزرگ‌ترين پيست های اسكي ايران

روستای «آلوارس» كه خیلی‌ها وقتی اسمش را می‌شنوند خیال می‌كنند باید نام یك گوشه سبز و درخشان در آن سر دنیا باشد، اما آلوارس آنقدرها هم دور نیست. این روستای ییلاقی از توابع بخش سرعین شهرستان اردبیل است كه گفته می‌شود پیش‌تر ییلاق چراگاهی عشایر شاهسون بوده است.  بررسي‌هاي ميداني و شواهد موجود نشان مي‌دهد که مکان گزيني و استقراردر اين روستا حدود صدها سال پيش برمي‌گردد.

هواي پاک، سرسبزي مراتع اطراف آلوارس هر بيننده‌اي را به شوق وا مي‌‌دارد. همچنين آب شدن يخ‌ها و برف‌هاي دامنه‌هاي سبلان در فصول بهار و تابستان پوشش گياهي چشم‌نوازي را همراه گُل‌هاي ختمي، گون‌هاي انبوه و لاله‌هاي سرخ، شقايق‌ها و ديگر گل‌هاي وحشي پديد مي‌آورد که هر بيننده‌اي را مسحور مي‌کند.

اما آلوارس قدیمی‌ترین روستایی است که در دامنه سبلان پا به عرصه وجود گذاشته است. براي نام اين روستا نيز افسانه‌هاي زيادي گفته شده از جمله اينكه مردی در زمان‌های قدیم در اين روستا زندگی می‌کرد که ادعا می‌کرد وارث این مکان است. بعد از درگذشت پیر‌مرد طایفه او به نام «آل وارث» معروف شد.

گروهی هم می‌گویند در روستای آلوارس باغ‌های بزرگی وجود داشت که از درختان تنومندی چون شمشاد و سرو و بید تبریزی انباشته بود.  نجاران از آن درخت انبوه الوار می‌بریدند و کسانی که در روستاهاي همجوار خانه می‌ساختند از روستای آلوارس الوار می‌خریدند. به خاطر این درختان تنومند و الوار محکم این روستا به الوارستان معروف شد.

عده اي هم می‌گویند اجداد اهالی این روستا به نژاد پارس می‌رسد. این روستا را پارسیان در زمان‌های بسیار قدیم ساخته و مدت مدیدی در آن زندگی کرده‌اند. به همین خاطر نام «آل پارس» نیز روی آن می‌نهند. ولی از همه مصطلح‌تر برای این روستا عنوان آل پارس است. اما هرچه هست آلوارس را كوهنوردها بهتر از گردشگران عادی می‌شناسند، چون این روستا در مسیر صعود به سبلان قرار گرفته و از آنجا كه روستایی برفگیر و نسبتا سردسیر است پیست اسكی در 12 كیلومتری آن نیز بنا شده است.

آلوارسی‌ها به زبان آذری سخن می‌گویند و شیعه هستند.  جمعيت اين روستا در سال 1385، 1350 نفر گزارش شده است.  مردم اين روستا عمدتاً به فعاليت‌هاي زراعي و دامداري اشتغال دارند و برخي از انواع صنايع‌دستي بافتني را نيز توليد مي‌کنند. محصولات عمده زراعي روستا مشتمل بر گندم و جو است، اما محصولات دامي و لبني و عسل نيز در روستا توليد مي‌شود.

اگر شما را به آنجا دعوت می‌كنیم نه فقط به این خاطر است كه می‌توانید از روستایشان جاجیم، گلیم، فرش و شال ‌گردن بخرید یا خانه‌های ساده و زیبایی دارد از جنس كاهگل و خشت و چوب دارد، بلكه آلوارس طبیعتی بكر دارد كه در هر بهار و تابستان با آب شدن برف‌ كوه‌های دامنه‌های سبلان جان می‌گیرد و موجب هزار رنگ شدن دامنه‌ها با گل‌هاي رنگارنگ و وفور قزل‌آلا در چشمه مين بلاغ (هزار چشمه) و خنكي شفابخش هوا مي‌شود.

پوشاك محلي

پوشاک مردان روستا تفاوت چنداني با لباس ساير نقاط روستايي آذربايجان ندارد، آنها کت و شلوار و پيراهن مي‌پوشند و کلاه پشمي يا کلاه لبه‌دار (شاپو) بر سر مي‌گذارند.

اما زنان روستا از لباس‌هاي سنتي و محلي استفاده مي‌کنند. آنان پيراهن بلندي که تا قوزک پا مي‌رسد «کؤينک»، «تومان» (دامن چين‌دار يا شليته) و جليقه‌اي که معمولاً کناره‌هاي آن سکه‌دوزي شده است را مي‌پوشند و با «يايليق» (روسري) سر خود را مي‌پوشانند.

زنان در فصول سرد سال علاوه بر پيراهن از لباس ديگري به نام «يَل» (نوعي کت) استفاده مي‌کنند، همچنين چند «تنبان يا تومان» (دامن چين‌دار) را که معمولاً از پارچه گلدار تهيه مي‌شود، روي هم مي‌پوشند. رنگ لباس زنان جوان روشن‌تر است ولي زنان سالخورده از لباس‌هاي تيره استفاده مي‌کنند.

بزرگ‌ترین پیست اسکی کشور

مجموعه فرهنگی، توریستی و ورزشی آلوارس در یکی از زیباترین نقاط استان از لحاظ گردشگری و در دامنه‌های مرتفع و زیبای سبلان قرار دارد که بزرگ‌ترین پیست اسکی از لحاظ وسعت در ایران به حساب می‌آید.

این پیست اسکی در فاصله 12 کیلو‌متری روستای آلوارس و 24 کیلومتری سرعین قرار گرفته و از آنجایی که در ارتفاع 3200 متری از سطح دریا قرار دارد در طول پايیز و زمستان پر از برف است و در حدود شش تا هشت ماه از سال مورد استفاده قرار ‌مي گیرد.

این مکان مجهز به امکاناتی مثل بالابر و تله‌ سیژ است و با وجود گرمای 35-40 درجه‌‌ای هوای تابستان در اردبیل و سرعین باز هم می‌‌توانید برف را در این مکان  ببینید.

مراکز تفرجگاهي روستا نيز در مسير پيست اسکي قرار دارند. عشاير منطقه هنگامي که در دامنه‌هاي کوه سبلان و اطراف روستا با «اوبه»ها و رمه‌هاي خود به ويژه در بهار و تابستان پراکنده مي‌شوند، زيبايي شگفت‌آوري را به فضاي روستايي آلوارس مي‌بخشند.

بافت معماري روستا

خانه‌هاي قديمي با ديوارهاي ضخيم، سقف چوبي و پوشش کاهگلي نشانگر سازگاري تناسب معماري خانه‌ها با اقليم و طبيعت روستا است. در ورودي حياط بعضي از خانه‌ها، درختان بلند برافراشته‌اي به جاي حصار کاشته شده و زيبايي‌هاي روستا را دو چندان کرده است.

ساختمان خانه‌هاي روستاي آلوارس با توجه به کوهستاني بودن منطقه و تجربيات ناشي از وزش باد و تابش آفتاب، جهت شرقي - غربي دارند و تحت تأثير نوع معيشت و توليد فضايابي شده‌اند.

در طراحي و ساخت خانه‌ها، علاوه بر بخش‌هاي استراحت و مطبخ و ... انبار محصولات کشاورزي علوفه، طويله، مرغ‌داني و جايگاهي براي پار‌ک ماشين‌آلات کشاورزي نيز در نظر گرفته شده است.

مصالح به کار رفته در ساختمان‌هاي قديمي روستا شامل چوب، خشت، سنگ و کاهگل است، ولي در بناهاي جديد آهن، آجر، سيمان و سنگ استفاده مي‌شود.

به جز خانه‌هاي قديمي و مسجد و زندگي دلپذير روستايي، آثار تاريخي و فرهنگي ديگري در روستا وجود ندارد.اگر هم بخواهيد شب در اين روستا اقامت داشته باشيد مي‌توانيد ميهمان مردم مهمان‌نواز روستا شويد.

چطور برويم؟

اول به سرعین سفر كنید و از آنجا جاده‌ آسفالت 12 كیلومتری شما را به این روستای زیبا می‌رساند. آلوارس در 35 کيلومتري غرب شهر اردبيل واقع شده است. اين روستا از شمال به روستاي اوجور، از شرق به روستاي شايق، از جنوب غرب به روستاي شاه‌نشين و از جنوب شرق به روستاي ميمند محدود مي‌شود.

چي بخوريم؟

از انواع غذاهاي محلي روستا مي‌توان به آش دوغ، آبگوشت، کباب و نان محلي اشاره کرد. نان لواش مخصوصي که زنان روي ساج مي‌پزند، بسيار ترد و خوشمزه است.كباب هاي محلي اين منطقه به دليل گوشت تازه گوسفندانش خوشمزه است.گوسفنداني كه از چراگاه هاي طبيعي تغذيه مي كنند.غذاهاي محلي را بايد محلي هاي اين روستا براي شما بپزند.

 

منبع:7sobh.com

آبشار بیشه به روایت تصویر

 در حوالی ایستگاه راه آهن بیشه در شهرستان دورود، آبشار بیشه خودنمایی می کند. درست 35 كیلومتر مانده به درود و 64 كیلومتر مانده تا خرم آباد. آبشار بیشه با 20 متر عرض یکی از عریض ترین آبشارهای کشور است و همانطور که از نام آن پیداست در میان بیشه ای قرار گرفته که هر سال گردشگران زیادی را به خود جذب می کند. اگر قصد بازدید از این آبشار را دارید می توانید مطمئن باشید که امکانات اقامتی هم برایتان فراهم است و می توانید چند روزی را در کنار این آبشار سر کنید. 17 پلاژ، 7 چادر و حتی بازارچه محلی و خانه بهداشت و پاسگاه انتظامی هم امکاناتی هستند که در مدت سفر می توانید از آنها استفاده کنید!

 

 

 

 

 

 

 

 

پیش به سوی کرمانشاه

 

 

 كرمانشاه به دلیل موقعیت خاص اقلیمی، دارای مراتعی سرسبز و دره‌هایی پوشیده از جنگل است و به خاطر همین پوشش زیبای طبیعی و آب و هوای معتدل، یكی از بهترین و جذاب‌ترین نقاط كشور برای اتراق است.

 

سعی كنید در این سفر، پارك جنگلی طاق بستان ـ یكی از پر جاذبه‌ترین مناطق شهرستان كرمانشاه ـ را هم از دست ندهید.

 

 

كوهستان و فضای سبز، چشمه، دریاچه‌های مصنوعی و نقش برجسته‌هایی از دوره ساسانی، محیطی جذاب و دیدنی را در این پارك رقم زده است.

 

درباره خوبی این منطقه همین‌قدر بگوییم كه به‌خاطر زیبایی و دلچسبی آب و هوایش همواره مورد توجه پادشاهان و محل شكار و تفریح آنها بوده است، به طوری كه اگر دقت كنید، در دو طرف ایوان بزرگ طاق بستان، صحنه‌های حجاری شده شكار شاه ساسانی را می‌بینید و احتمالا با كمی تامل، در كنار چهچهه پرندگان، همهمه سواران در جستجوی شكار را هم خواهید شنید.

 

 

 

منطقه ریجاب و بان زرده در 120 كیلومتری شمال غربی شهر كرمانشاه هم از آن جاهایی است كه از سفر به آن پشیمان نخواهید شد؛ كوه‌های سر به فلك كشیده و برفگیر دالاهو كه دامنه‌هایش پوشیده از جنگل و درختان انجیر و گردو است، این منطقه زیبا را در برگرفته و رودخانه زیبا و خروشان سراب ریجاب كه از فرط زیبایی تصویری از نهرهای بهشتی را نشانتان می‌دهد، با گذر پیچ ‌در پیچ و افسونگرش در پستی و بلندی این منطقه، گرد خستگی یك ساله را از چشم و روح و روانتان می‌شوید و با خود به دوردست‌های بی‌برگشت می‌برد.

 

 

در این منطقه زیبا حتی می‌توانید با دیدن آثاری مانند قلعه یزدگرد و زیارتگاه‌های بابا‌یادگار و ابودجانه، تاریخ را هم مرور كنید.

 

محوطه بزرگ و تاریخی بیستون هم كه آثاری را از دوران پیش از تاریخ تا به امروز در خود جای داده است، در شرق شهر كرمانشاه با جذابیت‌های تاریخی و طبیعی فراوانش، شما را به سوی خود می‌خواند تا صدای اندوهناك تیشه فرهاد كه هنوز از لابه‌لای كوه‌های بیستون به گوش می‌رسد، در جان عاشق شما هم زمزمه كند.

مشهورترین و مهم‌ترین اثر باستانی این محوطه، نقش برجسته و كتیبه داریوش بزرگ بر صخره‌ برافراشته بیستون است كه دیدنش خالی از لطف نیست.

 

 

 

 

 

 

فيروزه اي ترين درياچه غرب

اين روزها که گرماي هوا روزهاي کشدار تابستان را خسته کننده تر از هميشه کرده، شايد بد نباشد کوله بارتان را ببنديد و به يک منطقه ييلاقي با آب و هواي کوهستاني سري بزنيد. درياچه كوهستاني گهر يکي از بهترين گزينه‌هايي است که مي‌توانيد درباره آن فکر کنيد و با گرفتن يک روز مرخصي، تعطيلات آخر اين هفته و اوايل هفته بعد را در اين منطقه بگذرانيد.

درياچه گهر در 121 كيلومتري شرق استان لرستان به مركزيت خرم‌آباد و در 35 كيلومتري جنوب شرقي شهر درود قرار دارد و درست مثل يک تکه فيروزه در مركز منطقه حفاظت شده اشترانكوه به چشم مي‌آيد. اين درياچه دو بخش اصلي دارد به نام‌هاي گهر بزرگ (كله گهر) و گهر كوچك (كره گهر) که وسعت گهر بزرگ حدود 100 هكتار و عمق درياچه بين 4 تا 28 متر و عرض آن بين 400 تا 800 متر و طول آن 1500 متر است. در سال‌هاي پر برف سطح درياچه يخ بسته و منظره جذابي را به وجود مي‌آورد.

 

 

اين درياچه در بين رشته كوه‌هاي اشترانكوه محصور شده و اگر اهل کوهنوردي باشيد، اشترانکوه مي‌تواند جوابگوي ماجراجويي شما باشد. اين کوه‌ها كه از سمت شمال به قله ازنادر، كول شاكول، دره دائي، قله سن بران از شمال غرب به كوه گزرسون و پريز كوه بزرگ از شمال شرق به پريز كوه كوچك از جنوب شرق به كوه تخت كالا و ارتفاعات دره دزدون، از جنوب به ارتفاعات اسينه و در جنوب غربي به كوه گولك و از شرق به قله همايلون و مالره محدود مي‌شوند و فرصت خوبي براي گشت و گذار در غرب کشور را به شما مي‌دهند.

 

 

پوشش گياهي مرتعي و گونه‌هاي متنوع درختان جنگلي اين منطقه هم چيزي نيست که بتوانيد از آن چشم پوشي کنيد؛ بلوط، بيد بادام، پسته وحشي و ... اطراف درياچه را به صورت يك پارك طبيعي در آورده‌اند و جنگل‌هاي منطقه که بيشتر از بلوط ايراني و گونه‌هاي ديگر كيكم، بادام كوهي، پسته وحشي، ارغوان، گلابي وحشي، چنار، نارون، بلوط مازو و دار گردو انجير، زبان گنجشك، سيب، زالزالك، ارژن كنار، كهور، انار، گز و مو وحشي پوشيده شده‌اند، جاذبه بيشتري به فضا داده‌اند.

اما زيبايي‌هاي اشترانکوه به همين جا ختم نمي‌شود. اين منطقه حيات وحش متنوعي دارد که در آن حيواناتي مثل بز، قوچ، آهو، كل، پلنگ، گرگ، گراز، خرس قهوه‌‌اي، كفتار، روباه، شغال، خرگوش وحوش كوچك، انواع پرندگان مانند عقاب كبك، شاهين تيهو، و ديگر پرندگان بومي يك پارك وحش طبيعي به چشم مي‌خورند. مار ماهي، لاك پشت، قورباغه، ماهي قزل‌آلا، ماهي رنگين كمان و ماهي خال قرمز از ديگر جانوراني هستند كه به دليل شرايط مساعد محيطي در اين درياچه زندگي مي‌كنند.

 

 

اگر گذارتان به گهر افتاد، به جز آبتني در درياچه امکان ماهيگيري با قلاب، قايقراني، اسكي روي آب و راه‌پيمايي در كنار رودخانه‌ها را هم خواهيد داشت که سفر شما را جذاب‌تر مي‌کنند.

خيالتان جمع باشد که در كنار اين درياچه امكانات خدمات بهداشتي درماني سرپايي، پاسگاه نيروي انتظامي، پاسگاه محيط زيست كمپ موقت تابستانه با تعداد 30 چادر و 10 سرويس بهداشتي وجود دارد و روشنايي محدوده در شب هم امنيت کامل منطقه را برقرار مي‌کند.

 

 

بهترين راه دسترسي به درياچه گهر از مسير شهر درود به طرف روستاي درب آستانه امام زاده پيروالي و سپس چشمه خيه است. از شهر درود تا چشمه خيه حدود 17 كيلومتر جاده آسفالت و از چشمه خيه تا درياچه گهر به مسافت 18 كيلومتر مالرو است که به شما اين فرصت را مي‌دهد از چهارپايان بوميان منطقه استفاده کنيد و تا درياچه برسيد.

 

علاوه بر اين مسير از طريق شهرستان اليگودرز به سمت جاده شول آباد، كناره رودخانه مورزرين و گردنه تاپله را مي‌توانيد با وسيله نقليه طي كنيد و از آنجا تا درياچه را كه مسافت آن حدود 12 كيلومتر است پياده برويد.

 

 

البته اگر اهل کوهنوردي حرفه‌اي باشيد و به اندازه کافي در اشترانکوه تجربه داشته باشيد، مي‌توانيد از مسير کوهستاني هم به سمت گهر حرکت کنيد. در اين صورت مسيرتان از روستاي تيان، مابين شهر درود و ازنا مي‌گذرد و از آنجا بايد به قله 4150 متري اشترانكوه (سن بران) صعود کرده و بعد به سمت مسير شن اسكي آبشار و درياچه گهر فرود بياييد.

خطرناک ترین غار عمیق ایران

سال گذشته حوالی همین روزها بود که خبر کشف دومین غار عمیق کشور با عمق 375 متر روی خروجی خبرگزاری ها قرار گرفت. غاری که محلی ها به نام سم می شناختند و تا پیش از کاوش گروه کوهنودی و غار نوردی قابوس گنبد تنها چند متر ابتدایی آن شناسایی شده بود. بعد از آن بود که گروه های غارنوردی زیادی راهی «سم» شدند تا بعد از گذشت یک سال 21 چاه از این غار پر رمز و راز كشف کنند.

 

غار سم در ارتفاعات 1700 متری کوه خواجه قنبر در منطقه نامیج گالیکش قرار دارد که پیشینه کشف آن به حدود دو سال قبل برمی گردد. غاری با دهلیزها، طاق‌های زیبا که وجود آب در آن، جلوه خاصی دارد.

 

 

 

 

 

در بدو ورود به این غار مسیر تنگ و باریکی که به خرچنگ رو معروف است آغاز می‌شود؛ ولی برخلاف خرچنگ رو‌های غار پروا (اولین غار عمیق ایران)، تنگناهای این غار تمامی ندارد و اغلب مسیر را باید به یك سمت حركت كرد و حتی امكان برگرداندن سر وجود ندارد.

 

بنابراین اگر شما جزو غارنوردان آماتور و یا حتی نیمه حرفه ای به حساب می آیید، فکر سفر به سم را از سرتان بیرون کنید! به خصوص که از چاه 19 به بعد دمای هوای درون غار كاهش می‌یابد و به 6 درجه سانتیگراد می‌رسد و باید برای گرم كردن بدن برنامه‌ریزی كرد در غیراین صورت خطر سرمازدگی وجود دارد.

 

برای آنکه عمق فاجعه را بهتر درک کنید باید بگوییم که خیلی از غارنوردان حرفه ای که از غار سم بازدید کرده اند، معتقدند که امدادرسانی در این غار به علت دشواری مسیرها، بسیار سخت و در برخی شرایط غیرممكن است؛ بنابراین تیم های بازدید كننده باید کاملا آماده و مجهز باشند وگرنه یك حادثه ساده و یك دررفتگی جزیی در این غار می‌تواند به یك فاجعه تبدیل شود!

 

 

 

 

معابر و تراورس‌های غار سم به قدری تنگ و پر پیچ و خم است كه تنها یك فرد می‌تواند خود و كیسه بارش را عبور دهد و امكان كمك‌رسانی یا حتی همراهی نفر دوم وجود ندارد. علاوه بر این دهانه چاه های غار سم حدود 5 تا 40 متر قطر دارند که در نوع خود جالب توجه و خطرناک است. البته این وضعیت از چاه سه غار به بعد کمرنگ تر می شود چرا که پس از آن عرض و ارتفاع غار افزایش می یابد و تردد راحت تر است.

 

 

 

تحقیقات درباره قدمت غار سم هنوز به نتیجه قطعی نرسیده اند اما نمونه های کشف شده از جمجمه انسان و حیوانات در این غار نشان دهنده قدمت بالای آن است. شاهد این ادعا کشف اسکلت خفاشی است که 10 برابر بزرگتر از اسلکت خخفاش های معمولی به نظر می رسد. خفاش های این غار تقریبا از بین رفته اند و جالب اینکه اکثرا اسکلت ها در یک نقطه جمع شده اند. اما این استخوان ها تنها نشان زندگی در غار نیستند. نوعی پروانه خاص هم تا چاه چهار وجود دارد که دیواره های این غار آهکی را پر کرده اند.

 

 

 

 

برای بازدید از غار سم باید به بخش گالیکش استان گلستان و نزدیکی روستای نام نیک سفر کنید و آن را در عرض جغرافیایی 37˚ 05' 46" ببینید. غار در قسمت غربی روستای نام نیک به فاصله تقریبی 2 ساعت راهپیمایی قرار گرفته است.

آبشار سميرم ، عروس زيباي زاگرس

اگر دوست داريد، صداي خروش آبشاري پرآب در كوهسار را بشنويد و به تماشاي ريزش آب از كوه و لاله‌هاي سرخ واژگون و شكوفه‌هاي رنگارنگ و بستر سبز كنار جوي‌ها بايستيد، به سميرم در استان اصفهان برويد و از آنجا پس از پشت سر گذاشتن مسيري 5 كيلومتري به كنار آبشار سميرم مي‌رسيد كه از زيباترين و بزرگ‌ترين آبشارهاي ايران است.

چشم‌اندازهاي طبيعت رنگارنگ آنجا در بهار و اوايل تابستان رويايي‌اند اما در زمستان هم مي‌شود به كنار آبشار رفت و در خلوت سكوت، غرش آبشار را با تمام وجود شنيد.

حيف است اهل گردشگري در طبيعت باشيم و آبشار سميرم را نبينيم. آبشار پرشكوه سميرم، آبنماي طبيعي چشم‌نوازي است كه در 5 كيلومتري شرق سميرم واقع در 160 كيلومتري جنوب اصفهان قرار گرفته است.

با عبور از سميرم به سمت شرق به آبشار زيباي سميرم مي‌رسيم. اين آبشار گاهي، البته بندرت، ارتفاعي بيش از 70 متر پيدا مي‌كند. آب آبشار از چشمه‌ساران ارتفاعات بالادست آن سرچشمه مي‌گيرد و از بالاي تخته سنگ صخره‌اي صاف و عظيم به بيرون مي‌جهد. پاي آبشار فضاي سبز وسيعي احداث شده كه هماهنگي چشمگيري با كوه و آبشار و گياهان و گل‌هاي طبيعي كوه دارد.

آب و هواي اينجا در بهار و تابستان مطبوع و روح‌نواز است و گردشگران زيادي را جذب خود مي‌كند اما در زمستان هم بويژه اگر هوا خيلي سرد نباشد و برف زيادي زمين را نپوشانده باشد، مشتاقان طبيعت به تماشاي آبشار مي‌شتابند.

اواخر بهار و سراسر تابستان شايد جايي براي نشستن روي نيمكت‌هاي فضاي سبز آبشار پيدا نكنيد و صداي آبشار در سروصداي مردم، صلابت زمستاني‌اش را نداشته باشد؛ اما در زمستان شماييد و طبيعت شگفت‌انگيز پيش‌رويتان و شايد هم چند نفري مثل خودتان آنجا باشند. مي‌گويند آبشار سميرم، عروس زيباي سلسله كوه‌هاي زاگرس است.

زاگرس زيبايي‌هاي خيره‌كننده‌اي دارد. شايد يكي از جالب‌ترين آنها همين آبشار باشد. اين آبشار كه آبش در دره نادر جريان مي‌يابد، در گذشته 75 متر ارتفاع داشته؛ اما بر اثر فرسايش در سال‌هاي متمادي به 35 متر كاهش يافته و تنها در سال‌هاي پرآبي دوباره ارتفاع مي‌گيرد.

ساليان طولاني كه شايد هزاران سال باشد، سبب شده تا نرمي آب، خراش و شكافي بر سينه كوه ايجاد كند و آب از اين شكاف بيرون مي‌جهد. همسايگي آبشار و كوه با درختان و همنوايي آنها با پرندگان، درختان و جانوران در محل، چشم‌اندازي رويايي پديد آورده كه تنها بايد به آنجا رفت و اين همه زيبايي را به چشم بصيرت و حيرت ديد و اين كلام را بر زبان آورد: خداي تو را شكر كه سرزميني زيبا به ما عطا فرمودي. شكرگزار نعمت‌هاي بي‌پايانت هستيم.

آبشار شوي یکی از آبشارهای زیبای ایران

مشخصات آبشار تله زنگ:آبشار تله زنگ واقع در بین دو استان خوزستان و لرستان یكی از زیباترین آبشارهای ایران كه گاهی نیز از آن به عناوین بهشت پنهان ایران یا نیاگارای ایران یاد می شود.

 

این آبشار به علت واقع شدن در ابتدای استان خوزستان از آب و هوای گرم برخوردار می باشد به همین علت جهت بازدید و بهره بردن از این طبیعت زیبا محدودیت زمانی وجود دارد.زمان بازدید از این آبشار از 15 اسفند تا اواخر فروردین می باشد. ولی بهترین زمان از 15 لغایت 15 فروردین می باشد بعد از این زمان گرما منطقه كمی آزار دهند می باشد.

 

 

 

 

راه دستیابی به آبشار:

 

راه رسید به منطقه فقط و فقط قطار می باشد. هیچگونه راه اتومیبل رو وجود ندارد. دوستانی كه قصد سفر به این آبشار را دارند می بایست به این نكته توجه كنند كه حتما می بایست فقط از قطار عادی تهران به اندیمشك استفاده كرد. چرا كه قطار های درجه و اكسپرس در ایستگاه تله زنگ توقف نخواهد داشت . خود ما از دورود سوار قطار شدیم وپس از گذشتن از ایستگاههای قارون ،چشمه بیشه ،چمسنگر،سپید دشت ،تنگه هفت وتنگه پنج به ایستگاه تله زنگ می رسیم

 

 

وسایل، امكانات و ملاحظات :

 

 

افراد می بایست به تعداد روزهایی كه در كنار آبشار استراحت می كنند وسایل ضروری كه در برنامه های كوهپیمایی نیاز هست را به همراه داشته باشند. ولی ذكر چند نكنه می بایست مورد توجه قرار گیرد.

 

1- معمولا در هنگام بهار منطقه مستعد بارندگی های شدیدی می باشد. كوهنوردان و علاقمندان طبیعت می بایست پلاستیكی برای چادرهای خود در نظر بگیرند كه مانع از خیس شدن خود و وسایل خود هنگام بارندگی گردند.

 

 

 

 

2- با توجه به محدود بودن سوخت هیزم ، گروها می بایست حتما چراغ خوراك پزی به همراه داشته باشند.

 

3- با توجه به اینكه در قسمتی از مسیر می بایست از مسیر سنگی عبور كنند.حتما از كفش مناسب كه بر روی سنگ ها سر نخورد داشته باشند.

 

 

4- هنگام برپا كردن چادرهای مكان مناسبی را در نظر بگیرند كه درهنگام بارندگی آب به زیر چادر نرود برای جلوگیری می توان پس از برپا كردن چادر كنار چادر آبرفتی به فاصله چند سانتی متر ایجاد كرد.

 

 

5- حتما برای جلوگیری از آفتاب سوختگی كلاه نقابدار و كرم ضد آفتاب به همراه داشته باشید....خودمن صورتم حسابی سوخت!!

 

 

6- وسایل كمك های اولیه به همراه داشته باشید

 

7- با توجه به اینكه وسایل برخی گروه ها در گذشته مورد دستبرد برخی افراد بومی قرار گرفته بهتر است حداقل در گروهای شش نفر به بالا به منطقه بروید.

 

 

8- برای دیدن از آبشار بهتر است تعدادی در كنار وسایل و چادر ها بمانند و تعداد دیگر برای بازدید آبشار بروند.

 

مسیر:

 

معمولا قطارهای عادی ساعت 1.30 دقیق صبح به ایستگاه تله زنگ می رسد. كوهنوردان می بایست شب را در مسجدی كه در كنار ایستگاه راه آهن است را سپری كنند . و صبح روز بعد برای جلوگیری از گرما زدگی افراد گروه صبح زود حدود ساعت 6 كوله های خود را بسته راهی آبشار شوند تا قبل از طلوع آفتاب قسمتی از مسیر را سپری كنند .

 

 

طول مسیر با توجه به تعداد افراد گروه و توان آنها از چهار تا پنج و نیم ساعت طول می كشد. هنگامی كه صبح هنگام كوله خود را در ایستگاه بستند و ظرف ها آب خود را پر كردند.می بایست از سمت را ست ایستگاه بطرف پل راهی شوند در مجاورت تونل راهی پا كوب وجود دارد كه می بایست از آن عبوركرده و به پل می رسند واز روی پل قبل از اینكه قطاری برسد عبور كنند.

 

 

 

 

 

بعد از اتمام پل در سمت راست به طرف پایین سرازیرمیشویم و راه پا كوب را در پیش می گیریم. در مجاورت رودخانه به مسیر ادامه می دهیم تا جایی كه تپه پیش روی را دور زده وبه منطقه دشت مانند پیش روی می رسیم در این قسمت می بایست مسیر خود را به توجه قبرستان كه در جلوی ماست انتخاب كنیم به سمت قبرستان كه كاملا دیده می شود می رویم و از مسیر پاكوبی كه در وسط قبرستان است عبور می كنیم ( توقف و نگاهی به قبرستانی كه چینش سنگ بر روی قبور خالی از تفكر نیست) بعد از عبور از گورستان كوچك شیب پیش رو را ادامه داده به سمت بالا می رویم پس از حدود 10 دقیقه به بلندیی می رسیم كه درسمت راست ما روستایی با دو خانوار و خانه های سنگ چین قرار دارد

 

 

 

سپس مسیر خود را به سمت چپ ادامه می دهیم وراه پا كوپ را پیش می گیریم تا در رو به رو به دیوارهای سنگ چین برمی خوریم در كنار دیوارهای سنگ چین بطرف بالای تپه می رویم و از آنجا به سمت دره سرازیر می شویم تا به رودخانه برسیم در كنار رودخانه به درخت نخلی می رسیم بعد رسید به رودخانه می بایست مسیری را از روی سنگ ها برای عبور از عرض رودخانه انتخاب كرده وعبور كنیم .

 

 

 

در سمت را ست خود روستایی سرسبزی را مشاهده می كنیم كه بسیار سرسبز می باشد. اسم این روستا شوی می باشد. می بایست مسیر خود را به سمت این روستا ادامه دهیم در كنار روستا می بایست در طول مسیر پا كوب ادامه دهیم تا به جوی آبی برسیم در امتداد این جوی آب ادامه داده تا به انتهای مسیر جوی آب می رسیم دراین هنگام می بایست مسیری را از كنار صخره ای عبور و وارد دره شویم بعد از طی حدود 50 متر در اولین در به سمت راست رفته ومسیر را ادامه می دهیم تا هنگامیكه از مسیر های سیم گذاری شده عبور كنیم و مسیر مشخص شده را پیش می گیریم تا بعد از حدود3ساعت به بالای رودخانه می رسیم كه آبشار نیز از آنجا پیداست. در مجاورت رودخانه محلی را می بایست برای اقامت پیدا كرد. ولی نكنه ای كه می بایست به آن دقت كرد این است كه در مجاورت آبشار معمولا رطوبت آبشار باعث اذیت افراد میشود و در كنار رودخانه نیز می بایست فاصله در حدی باشد كه صدای آب خیلی زار دهنده نباشد.

منطقه حفاظت شده نشر و شراء

این هفته فرصتی پیش آمد تا با همراهی آقای علی بیات سری به کوه های منطقه حفاظت شده نشر و شراء بزنیم که با دیواره های بسیار زیبا و مرتفعی روبرو شدیم که بنظر اینجانب منطقه فوق العاده مساعدی برای سنگنوردی و صعود های فنی می باشد که از نظر کوهنوردان و دیواره نوردان همدانی پنهان مانده . تنها با نیم ساعت رانندگی میتوان به این منطقه دسترسی پیدا کرد .

برای راهنمایی بیشتر من تصاویر زیر رو از گوگل ارث ضبط کردم که با منطقه بیشتر آشنا بشید . منطقه واقع در حاشیه قرمز کل منطقه را نشان میدهد و خط زرد ریز جاده دسترسی محلی را معلوم میسازد . در تصاویر بعدی کوه های منطقه جداگانه نشان داده شده که دیواره های آنها با فلش مشخص شده است .

تصاویر در ادامه مطلب

ادامه نوشته

غار پنهان رودافشان

 

 

طبیعت شوخی جالبی را برای غارنوردان ایرانی تدارک دیده و یکی از بزرگترین دهانه‌های غارهای ایران را در گودالیپنهان کرده كه برای دیدن قطر 100متری آن باید به فاصله ای کمتر از بیست متری اش برسید! غار رودافشان که در 103 کیلومتری شمال شرقی تهران و در رشته کوه‌های البرز قرار گرفته است، طوری لا به لای صخره ها پنهان شده که پیدا کردن آن در اثر اتفاق و شانس ممکن نیست.

 

این غار در دهکده رود افشان شهرستان دماوند و در کوهستان البرز مرکزی قرار گرفته است و تالارهای آن پوشیده از مواد آهکی است که به صورت قندیل‌هایی از سقف غار آویزان شده اند. و البته چاله‌هایی که آبی زلال را از دل صخره‌های سنگی بیرون می دهند.

 

برای دسترسی به این غار بهترین راه گذشتن از جاده فیروزکوه است که بعد از گذر از دو راهی دماوند در محلی بنام سیدآباد به جاده فرعی آسفالته‌ای برخواهید خورد که پس از طی حدود نیم ساعت رانندگی یا دو ساعت پیاده روی، به روستای رودافشان می‌رسید. از این روستا پس از حدود 15 تا 20 دقیقه کوه‌پیمایی ساده در طول مسیر غار که البته دارای شیب زیادی هم هست، به دهانه غار خواهید رسید که درون قیف بزرگی به قطر 100 متر جا خوش کرده و تنها از لبه همین قیف دهانه غار دیده خواهد شد!

 

 

 

در برخی منابع گفته شده که در گذشته دهانه فعلی غار پشت تیغه سنگی بزرگی قرار داشته که حدود 35 هزار سال قبل بر اثر وقوع آتشفشان در کوه دماوند شکسته شده و با ایجاد شکاف عمیقی دهانه غار ظاهر شده و بعدها بر اثر فرسایش آب وسیع تر شده است. دهانه غار بسیار وسیع و فرم آن قوسی شکل است، طول آن 40 متر و ارتفاع آن به 12 متر می رسد.

غار رود افشان

در طول مسیر از پلی که بر رودخانه دلی‌چای قرار دارد باید عبور کرد، سرچشمه این رودخانه دریاچه‌های تار و هویر است که حاصل ذوب یخچال‌های قره داغ (در خط‌الراس اصلی البرز) به شمار می آیند. بطور کلی مدت زمان طی مسیر از تهران تا روستای رودافشان با اتومبیل حدود 2 ساعت است که تمام طول مسیر آن دارای جاده آسفالته است.

 

مسیر دیگری هم برای رسیدن به غار وجود دارد که البته مسیر دشواری است اما به زیبایی اش می ارزد. این مسیر خوراک کوهنوردان و طبیعت‌گردهایی است که به مقصد روداقشان سفر می کنند. این مسیر از روستای دلی‌چای واقع در حاشیه جاده فیروزکوه می گذرد و در امتداد مسیر رودخانه دلی‌چای ادامه پیدا می کند.
غار رود افشان

 

 

 

 

تالار اول غار رودافشان

دهانه این غار که بعد از غار ایوب و غار اسپهبد خورشید، سومین دهانه بزرگ در غارهای ایران است که بعد از عبور از آن بلافاصله وارد اولین تالار غار می‌شوید که از بزرگترین تالارها در غارهای ایران است. این تالار عظیم تاقدیس بزرگی است که به علت استحکامی که لایه‌های آن دارد هیچ نشانی از شکستگی یا سنگ‌های سست در آن دیده نمی‌شود. این تالار به اندازه‌ای بزرگ است که می‌توان یک آمفی تئاتر بزرگ در آن برپا کرد!

 

شاید علت وسعت این تالار فرسایش آب رودخانه دلی چای در کنار فرایند غارزایی باشد؛ بدین ترتیب که هزاران سال قبل که دره رودافشان عمق فعلی را نداشت، رودخانه دلی چای و یا شاخه‌ای از آن با دهانه غار رودافشان هم سطح بوده و آب رودخانه وارد دالان‌ها می‌گردید و لایه‌های سست را در مسیر خود تخریب می‌کرد. تعدادی ایوان که از سنگچین ساخته شده‌اند و همچنین مقداری خرده سفال در انتهای این تالار وجود دارد. این تالار فاقد تزئینات آهکی است.
غار رود افشان

 

تالار دوم غار رودافشان

بعد از تالار اول، تالار دوم قرار دارد. بین تالار اول و دوم دیوار سنگچینی واقع شده که طول آن 8 متر و پهنای آن 1.5 متر است و در حال حاضر قسمتی از این دیوار تخریب شده و درگاهی به عرض 2 متر بوجود آورده که مدخل تالار دوم را تشکیل داده است. در این ناحیه تاقدیس کوچکی با ارتفاع 8 متر قرار دارد که ابتدای تالار دوم است. تالار دوم دارای تاقدیس به ابعاد 50 در 60 متر و ارتفاع 20 متر است. در دیواره این تالار یک شکاف بزرگ به چشم می‌خورد. این تالار نیز فاقد تزئینات آهکی است.

 

تالار سوم غار رودافشان

ابعاد این تالار 40 در 50 و ارتفاع آن 15 متر است. در این تالار تزئینات آهکی فراوان است که در روی سقف و دیوار این تالار چکنده های گل کلمی و نخودی دیده می‌شود، تمام تالار پوشیده از چکیده‌های مخروطی دانه انگوری می‌باشد. در طرف راست تالار دالانی به طول 10 متر وجود دارد که به اتاقی منتهی می‌شود، دیوارها و سقف این اتاق با تزئینات خوشه انگوری، گل کلمی، ستون‌های سنگی و آبشار سنگ پوشیده شده است، این اتاق دارای دهانه دیگری است که به انتهای تالار سوم می‌رسد.

 

انتهای تالار سوم راهرویی به عرض 2 متر و ارتفاع 6 متر بوده که پس از طی 50 متر، استالاگمیت بزرگی دیده می‌شود. پس از حدود 20 متر بلندترین چکیده غار به بلندی 12 متر دیده می‌شود. در اینجا چکنده‌های نیزه‌ای نیز دیده می‌شوند.
غار رود افشان

 

 

 

 

معبد آناهیتا

با عبور از یک ورودی، پس از طی دالانی در دنباله مسیر به عمیق‌ترین ناحیه غار نسبت به دهانه غار می‌رسید که 150 متر پایین‌تر از دهانه غار است. پس از آن توسط یک نردبان آهنی که جهت سهولت غارنوردی تعبیه شده است به دالانی با ارتفاع 3 متر می‌رسید که در انتهای آن حوضچه آبی وجود دارد که ستونی سنگی در میان آن قرار دارد. این محل تالار آناهیتا نام دارد که پس از آن تاقدیسی به پهنای 15 تا 20 متر وجود دارد. در ادامه مسیر پس از طی 150 متر به دالان 10 متری می‌رسید که اینجا انتهای غار است. محل انتهایی غار 50 متر پایین تر از دهانه غار است.

روستایی در ایران که ورود به آن ممنوع است