پیش به سوی کرمانشاه

 

 

 كرمانشاه به دلیل موقعیت خاص اقلیمی، دارای مراتعی سرسبز و دره‌هایی پوشیده از جنگل است و به خاطر همین پوشش زیبای طبیعی و آب و هوای معتدل، یكی از بهترین و جذاب‌ترین نقاط كشور برای اتراق است.

 

سعی كنید در این سفر، پارك جنگلی طاق بستان ـ یكی از پر جاذبه‌ترین مناطق شهرستان كرمانشاه ـ را هم از دست ندهید.

 

 

كوهستان و فضای سبز، چشمه، دریاچه‌های مصنوعی و نقش برجسته‌هایی از دوره ساسانی، محیطی جذاب و دیدنی را در این پارك رقم زده است.

 

درباره خوبی این منطقه همین‌قدر بگوییم كه به‌خاطر زیبایی و دلچسبی آب و هوایش همواره مورد توجه پادشاهان و محل شكار و تفریح آنها بوده است، به طوری كه اگر دقت كنید، در دو طرف ایوان بزرگ طاق بستان، صحنه‌های حجاری شده شكار شاه ساسانی را می‌بینید و احتمالا با كمی تامل، در كنار چهچهه پرندگان، همهمه سواران در جستجوی شكار را هم خواهید شنید.

 

 

 

منطقه ریجاب و بان زرده در 120 كیلومتری شمال غربی شهر كرمانشاه هم از آن جاهایی است كه از سفر به آن پشیمان نخواهید شد؛ كوه‌های سر به فلك كشیده و برفگیر دالاهو كه دامنه‌هایش پوشیده از جنگل و درختان انجیر و گردو است، این منطقه زیبا را در برگرفته و رودخانه زیبا و خروشان سراب ریجاب كه از فرط زیبایی تصویری از نهرهای بهشتی را نشانتان می‌دهد، با گذر پیچ ‌در پیچ و افسونگرش در پستی و بلندی این منطقه، گرد خستگی یك ساله را از چشم و روح و روانتان می‌شوید و با خود به دوردست‌های بی‌برگشت می‌برد.

 

 

در این منطقه زیبا حتی می‌توانید با دیدن آثاری مانند قلعه یزدگرد و زیارتگاه‌های بابا‌یادگار و ابودجانه، تاریخ را هم مرور كنید.

 

محوطه بزرگ و تاریخی بیستون هم كه آثاری را از دوران پیش از تاریخ تا به امروز در خود جای داده است، در شرق شهر كرمانشاه با جذابیت‌های تاریخی و طبیعی فراوانش، شما را به سوی خود می‌خواند تا صدای اندوهناك تیشه فرهاد كه هنوز از لابه‌لای كوه‌های بیستون به گوش می‌رسد، در جان عاشق شما هم زمزمه كند.

مشهورترین و مهم‌ترین اثر باستانی این محوطه، نقش برجسته و كتیبه داریوش بزرگ بر صخره‌ برافراشته بیستون است كه دیدنش خالی از لطف نیست.

 

 

 

 

 

 

فيروزه اي ترين درياچه غرب

اين روزها که گرماي هوا روزهاي کشدار تابستان را خسته کننده تر از هميشه کرده، شايد بد نباشد کوله بارتان را ببنديد و به يک منطقه ييلاقي با آب و هواي کوهستاني سري بزنيد. درياچه كوهستاني گهر يکي از بهترين گزينه‌هايي است که مي‌توانيد درباره آن فکر کنيد و با گرفتن يک روز مرخصي، تعطيلات آخر اين هفته و اوايل هفته بعد را در اين منطقه بگذرانيد.

درياچه گهر در 121 كيلومتري شرق استان لرستان به مركزيت خرم‌آباد و در 35 كيلومتري جنوب شرقي شهر درود قرار دارد و درست مثل يک تکه فيروزه در مركز منطقه حفاظت شده اشترانكوه به چشم مي‌آيد. اين درياچه دو بخش اصلي دارد به نام‌هاي گهر بزرگ (كله گهر) و گهر كوچك (كره گهر) که وسعت گهر بزرگ حدود 100 هكتار و عمق درياچه بين 4 تا 28 متر و عرض آن بين 400 تا 800 متر و طول آن 1500 متر است. در سال‌هاي پر برف سطح درياچه يخ بسته و منظره جذابي را به وجود مي‌آورد.

 

 

اين درياچه در بين رشته كوه‌هاي اشترانكوه محصور شده و اگر اهل کوهنوردي باشيد، اشترانکوه مي‌تواند جوابگوي ماجراجويي شما باشد. اين کوه‌ها كه از سمت شمال به قله ازنادر، كول شاكول، دره دائي، قله سن بران از شمال غرب به كوه گزرسون و پريز كوه بزرگ از شمال شرق به پريز كوه كوچك از جنوب شرق به كوه تخت كالا و ارتفاعات دره دزدون، از جنوب به ارتفاعات اسينه و در جنوب غربي به كوه گولك و از شرق به قله همايلون و مالره محدود مي‌شوند و فرصت خوبي براي گشت و گذار در غرب کشور را به شما مي‌دهند.

 

 

پوشش گياهي مرتعي و گونه‌هاي متنوع درختان جنگلي اين منطقه هم چيزي نيست که بتوانيد از آن چشم پوشي کنيد؛ بلوط، بيد بادام، پسته وحشي و ... اطراف درياچه را به صورت يك پارك طبيعي در آورده‌اند و جنگل‌هاي منطقه که بيشتر از بلوط ايراني و گونه‌هاي ديگر كيكم، بادام كوهي، پسته وحشي، ارغوان، گلابي وحشي، چنار، نارون، بلوط مازو و دار گردو انجير، زبان گنجشك، سيب، زالزالك، ارژن كنار، كهور، انار، گز و مو وحشي پوشيده شده‌اند، جاذبه بيشتري به فضا داده‌اند.

اما زيبايي‌هاي اشترانکوه به همين جا ختم نمي‌شود. اين منطقه حيات وحش متنوعي دارد که در آن حيواناتي مثل بز، قوچ، آهو، كل، پلنگ، گرگ، گراز، خرس قهوه‌‌اي، كفتار، روباه، شغال، خرگوش وحوش كوچك، انواع پرندگان مانند عقاب كبك، شاهين تيهو، و ديگر پرندگان بومي يك پارك وحش طبيعي به چشم مي‌خورند. مار ماهي، لاك پشت، قورباغه، ماهي قزل‌آلا، ماهي رنگين كمان و ماهي خال قرمز از ديگر جانوراني هستند كه به دليل شرايط مساعد محيطي در اين درياچه زندگي مي‌كنند.

 

 

اگر گذارتان به گهر افتاد، به جز آبتني در درياچه امکان ماهيگيري با قلاب، قايقراني، اسكي روي آب و راه‌پيمايي در كنار رودخانه‌ها را هم خواهيد داشت که سفر شما را جذاب‌تر مي‌کنند.

خيالتان جمع باشد که در كنار اين درياچه امكانات خدمات بهداشتي درماني سرپايي، پاسگاه نيروي انتظامي، پاسگاه محيط زيست كمپ موقت تابستانه با تعداد 30 چادر و 10 سرويس بهداشتي وجود دارد و روشنايي محدوده در شب هم امنيت کامل منطقه را برقرار مي‌کند.

 

 

بهترين راه دسترسي به درياچه گهر از مسير شهر درود به طرف روستاي درب آستانه امام زاده پيروالي و سپس چشمه خيه است. از شهر درود تا چشمه خيه حدود 17 كيلومتر جاده آسفالت و از چشمه خيه تا درياچه گهر به مسافت 18 كيلومتر مالرو است که به شما اين فرصت را مي‌دهد از چهارپايان بوميان منطقه استفاده کنيد و تا درياچه برسيد.

 

علاوه بر اين مسير از طريق شهرستان اليگودرز به سمت جاده شول آباد، كناره رودخانه مورزرين و گردنه تاپله را مي‌توانيد با وسيله نقليه طي كنيد و از آنجا تا درياچه را كه مسافت آن حدود 12 كيلومتر است پياده برويد.

 

 

البته اگر اهل کوهنوردي حرفه‌اي باشيد و به اندازه کافي در اشترانکوه تجربه داشته باشيد، مي‌توانيد از مسير کوهستاني هم به سمت گهر حرکت کنيد. در اين صورت مسيرتان از روستاي تيان، مابين شهر درود و ازنا مي‌گذرد و از آنجا بايد به قله 4150 متري اشترانكوه (سن بران) صعود کرده و بعد به سمت مسير شن اسكي آبشار و درياچه گهر فرود بياييد.

عرض تسلیت خدمت مردم غیور و تاریخ ساز آذربادگان

منم به نوبه خودم این مصیبت بزرگ را به مردم آذربایجان و مردم ایران تسلیت میگم .

و متاسفم از اینکه اولین گروه امدادی ۷ ساعت پس از وقوع زمین لرزه به محل رسیده و بهتر بگم بجای مدیریت بحران منطقه دچار بحران مدیریت هستش. صدا و سیما هم که خم به ابروش نیاورده و انگار نه انگار هنوز درگیر نوار رود باختری و بحران مالی اروپا و صد البته شکست تروریست ها در سوریه و ........ خدا صبر بده . انشاالله

آخرین تصاویر و اخبار مربوط به زلزله در لینک زیر :

زلزله آذربایجان

عمیق ترین چاله آبی دنیا

 

شگفت انگیزترین پدیده آبی دنیا، چاله آبی بلیز است که لقب عمیق ترین دریای دنیا را به دریاچه بلیز داده است. حفره ای با عمق 125 متر که عمر آن به 65هزار سال قبل، یعنی اواخر عصر یخبندان می رسد.

 

عجیب ترین ویژگی این چاله آبی شکل منظم آن است که یک دایره کامل و بدون نقص را با قطر 300 متر به شما نشان می دهد. یک دایره فیروزه ای شفاف که بسیاری از توریست های دنیا را برای تماشای شکل شگفت انگیزش به نزدیکی خود می کشاند.

 

 

اما این تنها دلیل سفر به کشور کوچک بلیز و دریای جالب آن نیست. برنامه های غواصی و شنا در آب های عمیق این دریاچه مهم ترین دلیلی است که پای گردشگران ماجرا جو را به بلیز باز می کند. آنها شانس این را دارند که روزانه سه بار در حفره آبی رنگ بلیز شیرجه بزنند و به اعماق این دریا سفر کنند.

 

 

 

غواصانی که از اعماق چاله آبی بلیز دیدن کرده اند، وجود غارهای تو در توی شبکه مانندی را خبر داده اند که گونه های کمیاب و عجیب و غریبی از آبزیان در آنها زندگی می کنند.

 

 

این حفره آبی در کنار جنگل های استوایی و ارتفاعات جنوبی بلیز، این کشور را تبدیل به تفریحی ترین مقصد گردشگری در شمال امریکا کرده است. بلیز (Belize) در شمالی ترین نقطه آمریكای مركزی و در جنوب کشور مكزیک قرار دارد و كم جمعیت ترین و كوچك ترین كشور آمریكای مركزی به شمار می رود.

 

 

 

خطرناک ترین غار عمیق ایران

سال گذشته حوالی همین روزها بود که خبر کشف دومین غار عمیق کشور با عمق 375 متر روی خروجی خبرگزاری ها قرار گرفت. غاری که محلی ها به نام سم می شناختند و تا پیش از کاوش گروه کوهنودی و غار نوردی قابوس گنبد تنها چند متر ابتدایی آن شناسایی شده بود. بعد از آن بود که گروه های غارنوردی زیادی راهی «سم» شدند تا بعد از گذشت یک سال 21 چاه از این غار پر رمز و راز كشف کنند.

 

غار سم در ارتفاعات 1700 متری کوه خواجه قنبر در منطقه نامیج گالیکش قرار دارد که پیشینه کشف آن به حدود دو سال قبل برمی گردد. غاری با دهلیزها، طاق‌های زیبا که وجود آب در آن، جلوه خاصی دارد.

 

 

 

 

 

در بدو ورود به این غار مسیر تنگ و باریکی که به خرچنگ رو معروف است آغاز می‌شود؛ ولی برخلاف خرچنگ رو‌های غار پروا (اولین غار عمیق ایران)، تنگناهای این غار تمامی ندارد و اغلب مسیر را باید به یك سمت حركت كرد و حتی امكان برگرداندن سر وجود ندارد.

 

بنابراین اگر شما جزو غارنوردان آماتور و یا حتی نیمه حرفه ای به حساب می آیید، فکر سفر به سم را از سرتان بیرون کنید! به خصوص که از چاه 19 به بعد دمای هوای درون غار كاهش می‌یابد و به 6 درجه سانتیگراد می‌رسد و باید برای گرم كردن بدن برنامه‌ریزی كرد در غیراین صورت خطر سرمازدگی وجود دارد.

 

برای آنکه عمق فاجعه را بهتر درک کنید باید بگوییم که خیلی از غارنوردان حرفه ای که از غار سم بازدید کرده اند، معتقدند که امدادرسانی در این غار به علت دشواری مسیرها، بسیار سخت و در برخی شرایط غیرممكن است؛ بنابراین تیم های بازدید كننده باید کاملا آماده و مجهز باشند وگرنه یك حادثه ساده و یك دررفتگی جزیی در این غار می‌تواند به یك فاجعه تبدیل شود!

 

 

 

 

معابر و تراورس‌های غار سم به قدری تنگ و پر پیچ و خم است كه تنها یك فرد می‌تواند خود و كیسه بارش را عبور دهد و امكان كمك‌رسانی یا حتی همراهی نفر دوم وجود ندارد. علاوه بر این دهانه چاه های غار سم حدود 5 تا 40 متر قطر دارند که در نوع خود جالب توجه و خطرناک است. البته این وضعیت از چاه سه غار به بعد کمرنگ تر می شود چرا که پس از آن عرض و ارتفاع غار افزایش می یابد و تردد راحت تر است.

 

 

 

تحقیقات درباره قدمت غار سم هنوز به نتیجه قطعی نرسیده اند اما نمونه های کشف شده از جمجمه انسان و حیوانات در این غار نشان دهنده قدمت بالای آن است. شاهد این ادعا کشف اسکلت خفاشی است که 10 برابر بزرگتر از اسلکت خخفاش های معمولی به نظر می رسد. خفاش های این غار تقریبا از بین رفته اند و جالب اینکه اکثرا اسکلت ها در یک نقطه جمع شده اند. اما این استخوان ها تنها نشان زندگی در غار نیستند. نوعی پروانه خاص هم تا چاه چهار وجود دارد که دیواره های این غار آهکی را پر کرده اند.

 

 

 

 

برای بازدید از غار سم باید به بخش گالیکش استان گلستان و نزدیکی روستای نام نیک سفر کنید و آن را در عرض جغرافیایی 37˚ 05' 46" ببینید. غار در قسمت غربی روستای نام نیک به فاصله تقریبی 2 ساعت راهپیمایی قرار گرفته است.

آبشار سميرم ، عروس زيباي زاگرس

اگر دوست داريد، صداي خروش آبشاري پرآب در كوهسار را بشنويد و به تماشاي ريزش آب از كوه و لاله‌هاي سرخ واژگون و شكوفه‌هاي رنگارنگ و بستر سبز كنار جوي‌ها بايستيد، به سميرم در استان اصفهان برويد و از آنجا پس از پشت سر گذاشتن مسيري 5 كيلومتري به كنار آبشار سميرم مي‌رسيد كه از زيباترين و بزرگ‌ترين آبشارهاي ايران است.

چشم‌اندازهاي طبيعت رنگارنگ آنجا در بهار و اوايل تابستان رويايي‌اند اما در زمستان هم مي‌شود به كنار آبشار رفت و در خلوت سكوت، غرش آبشار را با تمام وجود شنيد.

حيف است اهل گردشگري در طبيعت باشيم و آبشار سميرم را نبينيم. آبشار پرشكوه سميرم، آبنماي طبيعي چشم‌نوازي است كه در 5 كيلومتري شرق سميرم واقع در 160 كيلومتري جنوب اصفهان قرار گرفته است.

با عبور از سميرم به سمت شرق به آبشار زيباي سميرم مي‌رسيم. اين آبشار گاهي، البته بندرت، ارتفاعي بيش از 70 متر پيدا مي‌كند. آب آبشار از چشمه‌ساران ارتفاعات بالادست آن سرچشمه مي‌گيرد و از بالاي تخته سنگ صخره‌اي صاف و عظيم به بيرون مي‌جهد. پاي آبشار فضاي سبز وسيعي احداث شده كه هماهنگي چشمگيري با كوه و آبشار و گياهان و گل‌هاي طبيعي كوه دارد.

آب و هواي اينجا در بهار و تابستان مطبوع و روح‌نواز است و گردشگران زيادي را جذب خود مي‌كند اما در زمستان هم بويژه اگر هوا خيلي سرد نباشد و برف زيادي زمين را نپوشانده باشد، مشتاقان طبيعت به تماشاي آبشار مي‌شتابند.

اواخر بهار و سراسر تابستان شايد جايي براي نشستن روي نيمكت‌هاي فضاي سبز آبشار پيدا نكنيد و صداي آبشار در سروصداي مردم، صلابت زمستاني‌اش را نداشته باشد؛ اما در زمستان شماييد و طبيعت شگفت‌انگيز پيش‌رويتان و شايد هم چند نفري مثل خودتان آنجا باشند. مي‌گويند آبشار سميرم، عروس زيباي سلسله كوه‌هاي زاگرس است.

زاگرس زيبايي‌هاي خيره‌كننده‌اي دارد. شايد يكي از جالب‌ترين آنها همين آبشار باشد. اين آبشار كه آبش در دره نادر جريان مي‌يابد، در گذشته 75 متر ارتفاع داشته؛ اما بر اثر فرسايش در سال‌هاي متمادي به 35 متر كاهش يافته و تنها در سال‌هاي پرآبي دوباره ارتفاع مي‌گيرد.

ساليان طولاني كه شايد هزاران سال باشد، سبب شده تا نرمي آب، خراش و شكافي بر سينه كوه ايجاد كند و آب از اين شكاف بيرون مي‌جهد. همسايگي آبشار و كوه با درختان و همنوايي آنها با پرندگان، درختان و جانوران در محل، چشم‌اندازي رويايي پديد آورده كه تنها بايد به آنجا رفت و اين همه زيبايي را به چشم بصيرت و حيرت ديد و اين كلام را بر زبان آورد: خداي تو را شكر كه سرزميني زيبا به ما عطا فرمودي. شكرگزار نعمت‌هاي بي‌پايانت هستيم.

کشتار بس است ؛ صدور مجوز شکار را متوقف کنید

عبدالله یاری - "رییس منطقه حفاظت شده لشگردره در شهرستان ملایر، شب گذشته در حین انجام ماموریت و گشت زنی در مواجهه با شکارچیان متخلف به ضرب گلوله به شهادت رسید."

این خبری بود که دیروز بر روی خروجی سایت ها و خبرگزاری ها قرار گرفت تا بار دیگر داغ دل دوستداران و دل نگرانان محیط زیست ایران تازه شود.
این اولین بار نیست که محیط بانان کشورمان هدف تیر شکارچیان قرار می گیرند و سبز محیط زیست را به خونشان سرخ می کنند.
تازه این تنها یک سوی ماجراست و در دیگر سو ، تا کنون برخی محیط بانان که در دفاع از محیط زیست ، با شکارچیان مهاجم درگیر شده اند ، با پرونده های سنگین کیفری مواجه شده اند و حتی گاه حکم قصاص و اعدام هم برایشان صادر شده است.

واقعیت این است که محیط زیست ایران با سرعتی باور نکردنی در حال تخریب است. بیابان زایی ، جنگل سوزی و درخت بری ، خشک شدن دریاچه ها و تالاب ها ، از بین رفتن مراتع و زیستگاه های طبیعی و ... ، همه و همه خبرهای بدی هستند که دارند عادی می شوند و این در حالی است که جایگزینی آنها یا اساساً غیر ممکن است و یا دهها و صدها سال به طول می انجامد.

در چنین شرایطی ، گروهی از شریف ترین انسان های این سرزمین ، وظیفه محیط بانی را بر عهده گرفته اند و شب و روز ، در نبرد با قاتلان محیط زیست هستند ، قاتلانی که مجهز به سلاح هایی از تبر و اره برقی گرفته تا تفنگ های شکاری اند و به چیزی جز منافع و هوس های خود نمی اندیشند.

دراین میان ، آنچه جای تأمل دارد این است که هنوز در کشور ما ، شکار با مجوز قانونی هم انجام می شود و همه ساله ، تعداد زیادی ، بدون آن که نیازی به شکار داشته باشند ، صرفاً برای تفریح و خوردن گوشت شکار ، مجوز شکار می گیرند و به جان طبیعت و حیوانات می افتند!

 زمانی ، شکار یک شغل و محلی برای درآمد برخی افراد بود ولی امروز ، عموماً چنین چیزی وجود ندارد و یا اگر هم باشد ، بسیار نادر است و دیگر شغلی به نام شکارچی وجود رسمی ندارد.

از این رو ، می توان گفت که همه یا دستکم اکثر کسانی که مجوز شکار می گیرند ، به دنبال تفریحی به نام کشتن حیوانات هستند ؛ آن هم در شرایطی که ذخایز زیستی کشور در معرض تهدیدهای جدی اند و بیم آن می رود که بسیاری از گونه های حیوانی در آینده ای نه چندان دور ، به طور کامل منقرض شوند کما این که تا کنون نیز در موارد متعددی مانند شیر ایرانی و ببر مازندرانی چنین شده است و نام این حیوانات را فقط در کتاب ها می توان خواند و حسرت خورد.

هر چند در مجوزهای صادره برای شکار ، محدودیت هایی نیز قید می شود (مانند محدودیت تعداد پرندگانی که شکار می شوند) اما صدور همین مجوزها ، برگ سبز و ورودیه شکارچیان به مناطق زیست حیوانات و زمینه ساز سوء استفاده هایی مانند شکار گونه های ممنوع یا شکار بیش از حد مجاز است. در حالت بدتر نیز گاه درگیری هایی بین شکارچیان مسلح و محیط بانان به وجود می آید که آخرینش همین موردی است که منجر به شهادت یکی از حافظان محیط زیست کشور شده است.

به نظر می رسد وقت آن رسیده باشد که صدور پروانه شکار به طور کلی برچیده شود و مجوز تفنگ شکاری نیز فقط به کسانی داده شود که نیاز واقعی به آن دارند ، مانند کشاورزانی که خود یا زمین هایشان در معرض حمله حیوانات جنگلی هستند ، آن هم نه برای شکار که برای دفاع.
واقعاً چه لزومی دارد که فلان شهروند که مثلاً کارمند یا بازاری است ، تفنگ شکاری داشته باشد و هر سال هم مجوز شکار بگیرد و راهی جنگل های شمال شود و سکوت جنگل و آرامش حیوانات آن را با شلیک های مرگبارش بشکند و موجودات زنده را بکشد تا به قول خودش تفریحی کرده و کبابی خورده باشد و با قربانیانش عکس یادگار بگیرد؟!

هر چند حتی در صورت برچیده شدن بساط غیرانسانی صدور مجوز شکار ، نبرد متعرضان به طبیعت و محیط بانان ، پایان نمی یابد و همچنان عده ای فرصت طلب وجود خواهند داشت که متکبرانه به جان طبیعت بیفتند ، اما لغو کامل قانونی بودن شکار و عدم صدور مجوز شکار ، می تواند گامی در جهت کاستن از درگیری ها و حفاظت از محیط زیست باشد و زمینه بسیاری از سوء استفاده ها را از بین ببرد.

...و پایان این یادداشت ، تقدیم احترامی عمیق است به روح همه شهدایی که جان خود را بر سر حفاظت از محیط زیست ایران گذاشتند.

منبع : عصر ایران

دره مرگ در جنوب کالیفرنیا

 

تنها شنیدن نام «دره مرگ» کافیست تا هر گردشگری برای دیدن عجیب ترین کویر دنیا راهی پارک ملی ناوادای امریکا شود.پارکی که در جنوب شرقی رشته کوه های سییرا نوادا و در مرز ایالات کالیفرنیا و نوادا قرار گرفته و مرموزترین شوخی طبیعت را به شما نمایش می دهد!

 

در کویر اسرارآمیز کالیفرنیا، سنگ ها راه می روند! صخره ها، حتی اگر به سنگینی یک آدم هم باشند، بدون هیچ نیروی محرکی شروع به خزیدن می کنند و ردپایی از خود به جا می گذارند که شاید تا چند روز ماندگار باشد.

 

حدود هزار سال قبل بود که بومیان منطقه دره مرگ را کشف کردند و درست از همان زمان افسانه جن و پری درباره این دره سر زبان ها افتاد. در تمام این افسانه ها، ردپای موجودات نامرئی و شروری به چشم می خورد که با تردد خود و حرکت دادن سنگ ها رعب و وحشت را به دل بومیان منطقه می انداختند.

دره مرگ

زمین شناسان برای درک اسرار این دره، تقریبا تمام قسمت های آن را مطالعه کرده اند. اولین فرضیه آن بود که این سنگ ها وقتی حرکت می کنند که سطح خارجی شان با قطرات بسیار ریز یخ پوشیده شده و به دلیل رطوبت و صافی بی اندازه زمین، با کمک کوچکترین نسیم کویری به حرکت در می آیند. اما این نظریه خیلی زود رد شد چرا که سنگ ها در تابستان های داغ هم به حرکتشان ادامه می دادند. آنها حتی روی زمین ناهموار هم حرکت می کردند و از خود ردپا به جا می گذاشتند.

 

دره مرگ

بنابراین پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که حرکت سنگ های دره مرگ پدیده ای متشکل از چند عامل ناشناخته است که هر کدام از این عوامل می توانند روی هم اثر بگذارند و نتیجه ای شبیه این خلق کنند.

 

اما آنچه حرکت این سنگ ها را شگفت انگیزتر می کند، آن است که آنها به صورت موازی با هم حرکت می کنند. به این ترتیب هر سنگی در طول سالیان دراز یک راه دارد و همان را ادامه می دهد. هیچ کس تا به حال حرکت این سنگ ها را به چشم ندیده و حتی نمی داند این سنگ ها با چه سرعتی حرکت می کنند.

 

 

 

 

آنها گاهی در طول حرکتشان بر زمین مسطح دره، چرخی می خورند و روی وجه دیگرشان می لغزند. بنابراین در مسیر اختصاصی یک سنگ ممکن است چند ردپای گوناگون به چشم بخورد. این سنگ ها اگر بر حسب اتفاق به ردپای سنگ دیگری برسند، به شکل عجیبی تغییر مسیر می دهند و یک جهت دیگر را در پیش می گیرند!

 

 

دره مرگ کجاست؟

دره مرگ پست ترین نقطه امریکاست که هوای بسیار گرم و خشکی دارد و درجه حرارت آن در تابستان به 50 درجه سانتی گراد می رسد. به همین دلیل، خیلی ها آب و هوای این منطقه را با عربستان مقایسه می کنند و به این دره، لقب عربستان آمریکا را می دهند.

 

بر اساس آمارهای انجمن تاریخ طبیعی دره مرگ، هر سال 875هزار تا 900هزار توریست از این منطقه که به نام زابریسکه معروف است بازدید می کنند. فاصله این دره تا لاس وگاس حدود 2 ساعت و تا لس آنجلس 4 ساعت است. به این ترتیب گردشگران در کمتر از نصف روز می توانند از هیاهوی بزرگترین و توریستی ترین شهرهای آمریکا جدا شوند و به کویری برسند که سکوت، آرامش، زیبایی و شگفتی را به آنها هدیه می دهد.

 

این دره گونه های کمیابی از جانوران و پرندگان را درخود دارد و محیط خوبی برای زندگی آنها به شمار می رود. دره مرگ برخلاف ظاهر خشکش، یک حوزه آبگیر بزرگ برای برف های آب شده دارد و همانقدر که در تابستان خشک و ترک خورده و گلی به نظر می رسد، در زمستان پوشیده از یخ و برف است. آنقدر که در سال 2004 در اثر ذوب شدن برف کوه های اطراف در دره مرگ سیل آمد!

 

چرا دره مرگ؟

درباره نام عجیب این دره شایعات زیادی به گوش می رسد که از مرگ دسته جمعی مسافران دره تا درگیری های جویندگان طلا در آن متفاوت است. با این حال، امریکایی های امروز روایت دیگری را نقل می کنند که بر اساس آن یکی از کاشفان دره، در هنگام بازگشت رو به دره مرگ کرده و گفته است: «خداحافظ دره مرگ!» و بعد از آن این دره با نام عجیب دره مرگ معروف شده است!

 

 

 

k2 صعود شد

عظیم قیچی ساز امروز ساعت 10،50 به وقت محلی K2دومین قله ی بلند جهان را فتح کرد . . .

تبریک به جامعه کوهنوردی ایران

آبشار شوي یکی از آبشارهای زیبای ایران

مشخصات آبشار تله زنگ:آبشار تله زنگ واقع در بین دو استان خوزستان و لرستان یكی از زیباترین آبشارهای ایران كه گاهی نیز از آن به عناوین بهشت پنهان ایران یا نیاگارای ایران یاد می شود.

 

این آبشار به علت واقع شدن در ابتدای استان خوزستان از آب و هوای گرم برخوردار می باشد به همین علت جهت بازدید و بهره بردن از این طبیعت زیبا محدودیت زمانی وجود دارد.زمان بازدید از این آبشار از 15 اسفند تا اواخر فروردین می باشد. ولی بهترین زمان از 15 لغایت 15 فروردین می باشد بعد از این زمان گرما منطقه كمی آزار دهند می باشد.

 

 

 

 

راه دستیابی به آبشار:

 

راه رسید به منطقه فقط و فقط قطار می باشد. هیچگونه راه اتومیبل رو وجود ندارد. دوستانی كه قصد سفر به این آبشار را دارند می بایست به این نكته توجه كنند كه حتما می بایست فقط از قطار عادی تهران به اندیمشك استفاده كرد. چرا كه قطار های درجه و اكسپرس در ایستگاه تله زنگ توقف نخواهد داشت . خود ما از دورود سوار قطار شدیم وپس از گذشتن از ایستگاههای قارون ،چشمه بیشه ،چمسنگر،سپید دشت ،تنگه هفت وتنگه پنج به ایستگاه تله زنگ می رسیم

 

 

وسایل، امكانات و ملاحظات :

 

 

افراد می بایست به تعداد روزهایی كه در كنار آبشار استراحت می كنند وسایل ضروری كه در برنامه های كوهپیمایی نیاز هست را به همراه داشته باشند. ولی ذكر چند نكنه می بایست مورد توجه قرار گیرد.

 

1- معمولا در هنگام بهار منطقه مستعد بارندگی های شدیدی می باشد. كوهنوردان و علاقمندان طبیعت می بایست پلاستیكی برای چادرهای خود در نظر بگیرند كه مانع از خیس شدن خود و وسایل خود هنگام بارندگی گردند.

 

 

 

 

2- با توجه به محدود بودن سوخت هیزم ، گروها می بایست حتما چراغ خوراك پزی به همراه داشته باشند.

 

3- با توجه به اینكه در قسمتی از مسیر می بایست از مسیر سنگی عبور كنند.حتما از كفش مناسب كه بر روی سنگ ها سر نخورد داشته باشند.

 

 

4- هنگام برپا كردن چادرهای مكان مناسبی را در نظر بگیرند كه درهنگام بارندگی آب به زیر چادر نرود برای جلوگیری می توان پس از برپا كردن چادر كنار چادر آبرفتی به فاصله چند سانتی متر ایجاد كرد.

 

 

5- حتما برای جلوگیری از آفتاب سوختگی كلاه نقابدار و كرم ضد آفتاب به همراه داشته باشید....خودمن صورتم حسابی سوخت!!

 

 

6- وسایل كمك های اولیه به همراه داشته باشید

 

7- با توجه به اینكه وسایل برخی گروه ها در گذشته مورد دستبرد برخی افراد بومی قرار گرفته بهتر است حداقل در گروهای شش نفر به بالا به منطقه بروید.

 

 

8- برای دیدن از آبشار بهتر است تعدادی در كنار وسایل و چادر ها بمانند و تعداد دیگر برای بازدید آبشار بروند.

 

مسیر:

 

معمولا قطارهای عادی ساعت 1.30 دقیق صبح به ایستگاه تله زنگ می رسد. كوهنوردان می بایست شب را در مسجدی كه در كنار ایستگاه راه آهن است را سپری كنند . و صبح روز بعد برای جلوگیری از گرما زدگی افراد گروه صبح زود حدود ساعت 6 كوله های خود را بسته راهی آبشار شوند تا قبل از طلوع آفتاب قسمتی از مسیر را سپری كنند .

 

 

طول مسیر با توجه به تعداد افراد گروه و توان آنها از چهار تا پنج و نیم ساعت طول می كشد. هنگامی كه صبح هنگام كوله خود را در ایستگاه بستند و ظرف ها آب خود را پر كردند.می بایست از سمت را ست ایستگاه بطرف پل راهی شوند در مجاورت تونل راهی پا كوب وجود دارد كه می بایست از آن عبوركرده و به پل می رسند واز روی پل قبل از اینكه قطاری برسد عبور كنند.

 

 

 

 

 

بعد از اتمام پل در سمت راست به طرف پایین سرازیرمیشویم و راه پا كوب را در پیش می گیریم. در مجاورت رودخانه به مسیر ادامه می دهیم تا جایی كه تپه پیش روی را دور زده وبه منطقه دشت مانند پیش روی می رسیم در این قسمت می بایست مسیر خود را به توجه قبرستان كه در جلوی ماست انتخاب كنیم به سمت قبرستان كه كاملا دیده می شود می رویم و از مسیر پاكوبی كه در وسط قبرستان است عبور می كنیم ( توقف و نگاهی به قبرستانی كه چینش سنگ بر روی قبور خالی از تفكر نیست) بعد از عبور از گورستان كوچك شیب پیش رو را ادامه داده به سمت بالا می رویم پس از حدود 10 دقیقه به بلندیی می رسیم كه درسمت راست ما روستایی با دو خانوار و خانه های سنگ چین قرار دارد

 

 

 

سپس مسیر خود را به سمت چپ ادامه می دهیم وراه پا كوپ را پیش می گیریم تا در رو به رو به دیوارهای سنگ چین برمی خوریم در كنار دیوارهای سنگ چین بطرف بالای تپه می رویم و از آنجا به سمت دره سرازیر می شویم تا به رودخانه برسیم در كنار رودخانه به درخت نخلی می رسیم بعد رسید به رودخانه می بایست مسیری را از روی سنگ ها برای عبور از عرض رودخانه انتخاب كرده وعبور كنیم .

 

 

 

در سمت را ست خود روستایی سرسبزی را مشاهده می كنیم كه بسیار سرسبز می باشد. اسم این روستا شوی می باشد. می بایست مسیر خود را به سمت این روستا ادامه دهیم در كنار روستا می بایست در طول مسیر پا كوب ادامه دهیم تا به جوی آبی برسیم در امتداد این جوی آب ادامه داده تا به انتهای مسیر جوی آب می رسیم دراین هنگام می بایست مسیری را از كنار صخره ای عبور و وارد دره شویم بعد از طی حدود 50 متر در اولین در به سمت راست رفته ومسیر را ادامه می دهیم تا هنگامیكه از مسیر های سیم گذاری شده عبور كنیم و مسیر مشخص شده را پیش می گیریم تا بعد از حدود3ساعت به بالای رودخانه می رسیم كه آبشار نیز از آنجا پیداست. در مجاورت رودخانه محلی را می بایست برای اقامت پیدا كرد. ولی نكنه ای كه می بایست به آن دقت كرد این است كه در مجاورت آبشار معمولا رطوبت آبشار باعث اذیت افراد میشود و در كنار رودخانه نیز می بایست فاصله در حدی باشد كه صدای آب خیلی زار دهنده نباشد.

اندر احوالات مرغ !

بله همونطور که میدونید آیت الله علم الهدی (امام جمعهء مشهد) اعلام کرده بودند که : اگر مرغ در دسترس نيست بجایش اشکنه پیاز داغ بخورید!!

خب ، همونطور که میبینید ایشون در حال صرف اشکنه و پیاز !! هستند و دوربین های خبری رَصَدشون کردن

بخوانید در همین رابطه مطلبی در وبلاگ دیار الوند

منطقه حفاظت شده نشر و شراء

این هفته فرصتی پیش آمد تا با همراهی آقای علی بیات سری به کوه های منطقه حفاظت شده نشر و شراء بزنیم که با دیواره های بسیار زیبا و مرتفعی روبرو شدیم که بنظر اینجانب منطقه فوق العاده مساعدی برای سنگنوردی و صعود های فنی می باشد که از نظر کوهنوردان و دیواره نوردان همدانی پنهان مانده . تنها با نیم ساعت رانندگی میتوان به این منطقه دسترسی پیدا کرد .

برای راهنمایی بیشتر من تصاویر زیر رو از گوگل ارث ضبط کردم که با منطقه بیشتر آشنا بشید . منطقه واقع در حاشیه قرمز کل منطقه را نشان میدهد و خط زرد ریز جاده دسترسی محلی را معلوم میسازد . در تصاویر بعدی کوه های منطقه جداگانه نشان داده شده که دیواره های آنها با فلش مشخص شده است .

تصاویر در ادامه مطلب

ادامه نوشته

غار پنهان رودافشان

 

 

طبیعت شوخی جالبی را برای غارنوردان ایرانی تدارک دیده و یکی از بزرگترین دهانه‌های غارهای ایران را در گودالیپنهان کرده كه برای دیدن قطر 100متری آن باید به فاصله ای کمتر از بیست متری اش برسید! غار رودافشان که در 103 کیلومتری شمال شرقی تهران و در رشته کوه‌های البرز قرار گرفته است، طوری لا به لای صخره ها پنهان شده که پیدا کردن آن در اثر اتفاق و شانس ممکن نیست.

 

این غار در دهکده رود افشان شهرستان دماوند و در کوهستان البرز مرکزی قرار گرفته است و تالارهای آن پوشیده از مواد آهکی است که به صورت قندیل‌هایی از سقف غار آویزان شده اند. و البته چاله‌هایی که آبی زلال را از دل صخره‌های سنگی بیرون می دهند.

 

برای دسترسی به این غار بهترین راه گذشتن از جاده فیروزکوه است که بعد از گذر از دو راهی دماوند در محلی بنام سیدآباد به جاده فرعی آسفالته‌ای برخواهید خورد که پس از طی حدود نیم ساعت رانندگی یا دو ساعت پیاده روی، به روستای رودافشان می‌رسید. از این روستا پس از حدود 15 تا 20 دقیقه کوه‌پیمایی ساده در طول مسیر غار که البته دارای شیب زیادی هم هست، به دهانه غار خواهید رسید که درون قیف بزرگی به قطر 100 متر جا خوش کرده و تنها از لبه همین قیف دهانه غار دیده خواهد شد!

 

 

 

در برخی منابع گفته شده که در گذشته دهانه فعلی غار پشت تیغه سنگی بزرگی قرار داشته که حدود 35 هزار سال قبل بر اثر وقوع آتشفشان در کوه دماوند شکسته شده و با ایجاد شکاف عمیقی دهانه غار ظاهر شده و بعدها بر اثر فرسایش آب وسیع تر شده است. دهانه غار بسیار وسیع و فرم آن قوسی شکل است، طول آن 40 متر و ارتفاع آن به 12 متر می رسد.

غار رود افشان

در طول مسیر از پلی که بر رودخانه دلی‌چای قرار دارد باید عبور کرد، سرچشمه این رودخانه دریاچه‌های تار و هویر است که حاصل ذوب یخچال‌های قره داغ (در خط‌الراس اصلی البرز) به شمار می آیند. بطور کلی مدت زمان طی مسیر از تهران تا روستای رودافشان با اتومبیل حدود 2 ساعت است که تمام طول مسیر آن دارای جاده آسفالته است.

 

مسیر دیگری هم برای رسیدن به غار وجود دارد که البته مسیر دشواری است اما به زیبایی اش می ارزد. این مسیر خوراک کوهنوردان و طبیعت‌گردهایی است که به مقصد روداقشان سفر می کنند. این مسیر از روستای دلی‌چای واقع در حاشیه جاده فیروزکوه می گذرد و در امتداد مسیر رودخانه دلی‌چای ادامه پیدا می کند.
غار رود افشان

 

 

 

 

تالار اول غار رودافشان

دهانه این غار که بعد از غار ایوب و غار اسپهبد خورشید، سومین دهانه بزرگ در غارهای ایران است که بعد از عبور از آن بلافاصله وارد اولین تالار غار می‌شوید که از بزرگترین تالارها در غارهای ایران است. این تالار عظیم تاقدیس بزرگی است که به علت استحکامی که لایه‌های آن دارد هیچ نشانی از شکستگی یا سنگ‌های سست در آن دیده نمی‌شود. این تالار به اندازه‌ای بزرگ است که می‌توان یک آمفی تئاتر بزرگ در آن برپا کرد!

 

شاید علت وسعت این تالار فرسایش آب رودخانه دلی چای در کنار فرایند غارزایی باشد؛ بدین ترتیب که هزاران سال قبل که دره رودافشان عمق فعلی را نداشت، رودخانه دلی چای و یا شاخه‌ای از آن با دهانه غار رودافشان هم سطح بوده و آب رودخانه وارد دالان‌ها می‌گردید و لایه‌های سست را در مسیر خود تخریب می‌کرد. تعدادی ایوان که از سنگچین ساخته شده‌اند و همچنین مقداری خرده سفال در انتهای این تالار وجود دارد. این تالار فاقد تزئینات آهکی است.
غار رود افشان

 

تالار دوم غار رودافشان

بعد از تالار اول، تالار دوم قرار دارد. بین تالار اول و دوم دیوار سنگچینی واقع شده که طول آن 8 متر و پهنای آن 1.5 متر است و در حال حاضر قسمتی از این دیوار تخریب شده و درگاهی به عرض 2 متر بوجود آورده که مدخل تالار دوم را تشکیل داده است. در این ناحیه تاقدیس کوچکی با ارتفاع 8 متر قرار دارد که ابتدای تالار دوم است. تالار دوم دارای تاقدیس به ابعاد 50 در 60 متر و ارتفاع 20 متر است. در دیواره این تالار یک شکاف بزرگ به چشم می‌خورد. این تالار نیز فاقد تزئینات آهکی است.

 

تالار سوم غار رودافشان

ابعاد این تالار 40 در 50 و ارتفاع آن 15 متر است. در این تالار تزئینات آهکی فراوان است که در روی سقف و دیوار این تالار چکنده های گل کلمی و نخودی دیده می‌شود، تمام تالار پوشیده از چکیده‌های مخروطی دانه انگوری می‌باشد. در طرف راست تالار دالانی به طول 10 متر وجود دارد که به اتاقی منتهی می‌شود، دیوارها و سقف این اتاق با تزئینات خوشه انگوری، گل کلمی، ستون‌های سنگی و آبشار سنگ پوشیده شده است، این اتاق دارای دهانه دیگری است که به انتهای تالار سوم می‌رسد.

 

انتهای تالار سوم راهرویی به عرض 2 متر و ارتفاع 6 متر بوده که پس از طی 50 متر، استالاگمیت بزرگی دیده می‌شود. پس از حدود 20 متر بلندترین چکیده غار به بلندی 12 متر دیده می‌شود. در اینجا چکنده‌های نیزه‌ای نیز دیده می‌شوند.
غار رود افشان

 

 

 

 

معبد آناهیتا

با عبور از یک ورودی، پس از طی دالانی در دنباله مسیر به عمیق‌ترین ناحیه غار نسبت به دهانه غار می‌رسید که 150 متر پایین‌تر از دهانه غار است. پس از آن توسط یک نردبان آهنی که جهت سهولت غارنوردی تعبیه شده است به دالانی با ارتفاع 3 متر می‌رسید که در انتهای آن حوضچه آبی وجود دارد که ستونی سنگی در میان آن قرار دارد. این محل تالار آناهیتا نام دارد که پس از آن تاقدیسی به پهنای 15 تا 20 متر وجود دارد. در ادامه مسیر پس از طی 150 متر به دالان 10 متری می‌رسید که اینجا انتهای غار است. محل انتهایی غار 50 متر پایین تر از دهانه غار است.

بر فراز دماوند , بام ایران

پناهگاه های همدان

وبلاگ تاریخ کوهنوردی همدان با پست مجموعه پناهگاههای کوهنوردی استان همدان به روز است .

پیشنهاد می کنم دیدن کنید :مجموعه پناهگاههای کوهنوردی استان همدان

روستایی در ایران که ورود به آن ممنوع است

معرفی کوه یوسف سیاه

یوسف سیاه با ارتفاع 2992 متر،در 15 کیلومتری جنوب شرقی قروه واقع است.قله های مشرف به آن خرسه ریه و شعبان غده می باشد.نزدیکترین روستابرای دستیابی به یوسف سیاه،روستای ولی آباد است.

این کوه به واسطه داشتن قله ای صخره ای و شیب زیاد همچنین صعب العبور بودن ، کمتر کسی آن را برای صعود انتخاب می کند. همین امر باعث شده تا پوشش گیاهی غنی داشته و حیوانات زیادی آنجا را برای خود پناهگاهی امن انتخاب کنند. طول دیواره آن حدود 250 متر می باشد که بر روی آن سه مسیر زده شده است.

مسیر معمولی کوهنوردی برای دستیابی به قله این کوه از جبهه جنوبی می باشد اما به علت دور بودن از قروه، کوهنوردان این شهر،بیشتر ازمسیر شمالی آن را صعود می کنند.برای صعود این قله از روستای ولی آباد در فصل تابستان حدود 3 ساعت زمان لازم است.صعود همین مسیر در فصل زمستان حدود 5 ساعت طول می کشد.

 

منبع :  سایت گروه کوهنوردی قاجر قروه

پنج كوهستان خطرناك جهان

در بين همه كوه ها و ارتفاعاتبلند و صعب العبور جهان، قله‌ها و ارتفاعاتيوجود دارند، كه به شهادت تاريخ، در مواردي متعدد، اين طعم شيرين فتح را با اختتاميه‌ايتراژيك مي‌آميزند تا خود را به عنوانخطرناكترين قله‌هاي جهان معرفي كنند. آنچه درادامه مي‌آيد معرفي پنج كوه خطرناك جهان استكه توسط سايت توريزم ريويو، انتخاب شده اند.

1- كوهستان ايگر؛ سوييس:

به آلپ مي‌رويم. بسياري از صخره نوردان ،‌دامنه شمالي كوهستانايگر را به دليل سختي و خطرناك بودن آنمي‌شناسند. پس از فتح شدن اين قله در سال 1938تاكنون اين دامنه شمالي، مورد توجه و علاقهبسياري از صخره نورداني قرار گرفت كه اين كوه 3970 متري را ديواره مرگ نام نهاده بودند.

با اين وجود، و برخلاف چهره مرگبار خود، اينكوه زيبايي دلچسبي نيز دارد و آن خط آهني استكه از تونل وسط كوه عبور مي‌كند.

در مسير اين خط آهن دو ايستگاه قرار دارد كهمسافران مي‌توانند با هربار توقف قطار در ايندو مقطع از طريق پنجره‌اي كه روي ديواره كوهنصب شده مناظر بيروني آن را به وضوح تماشاكنند. اين راه آهن به ايستگاهي به نامجونگفروجوك،‌ مرتفع‌ترين ايستگاه راه آهناروپا ختم مي‌شود.

2- كوهستان كانگچنجونگا؛ نپال، هند:‌

اين كوه با ارتفاع هشت هزار و 586 متري خود،سومين كوه مرتفع جهان ناميده شده است.

نرخ حوادث جاني در اين كوهستان طي سال‌هاياخير به 22 درصد رسيده كه منجر شده است كوهستان پنج گنجينه برفي" برخلاف روال جاري،متاسفانه داراي شمار بالاي حوادث منجر به مرگباشد.

حوادثي كه در بيشتر مواقع به دليل شرايط بد وسخت آب و هوايي آن به وجود آمده اند. اين كوهبراي اولين بار در سال 1955 توسط يك تيم كوهنورد انگليسي فتح شد، اما آنها به دليل احترامبه عقايد ساكنان بومي اين منطقه كه قله رامكاني مقدس مي شمردند، آن را به صورت كامل فتحنكرده و چند متري پايين‌تر از آن را انتخابكردند. سنتي كه از آن روز به بعد توسط ديگرفاتحان اين كوه نيز رعايت شد.

3- كوهستان نانگا پاربات؛ پاكستان:

اين كوهستان كه ارتفاعي هشت هزار و 126 متريدارد، نهمين قله مرتفع جهان بوده و از نظرسعود سومين كوه پر خطر جهان به شمار مي رود.

اين قله كه در رقابت تنگاتنگي با k2 از لحاظمشكلات فني صعود است، بخوردار از راه‌هاي ومسيرهاي باريك و صعب العبوري است كه رسيدن بهنوك قله را براي كوهنوردان بسيار مشكل و سختكرده است. بلندترين دامنه اين كوهستان تا سطحزمين را مي‌توان در ضلع جنوبي آن جست، جايي كهبه دامنه روپال شهرت داشته و ارتفاع آن باكوهپايه بيش از 4600 متر است.

لازم به ذكر است به دليل مشكلات و سختي‌هايصعود به قله و به دليل دامنه خطرناك آن، ناماين كوه را " آدم خوار"‌گذاشته اند.

4- كوهستان كي2؛ پاكستان، چين:

كوهستان كي 2 در سلسله جبال كاراكورام،‌ دومينقله مرتفع جهان با ارتفاع هشت هزار و 611 متربه شمار مي‌رود. اين كوه كه " كوهستان وحشي" لقب گرفته يكي از خطرناكترين قله‌هاي جهان نيزنام گرفته است.

عبور از يخچال‌هاي پر پيچ و خم، صعود ازصخره‌هاي پر شيب و طي كردن مسيري با ستون‌هاييخي كه هر لحظه خطر سقوطي ناگهاني را در بردارند، ساده ترين راه‌هايي هستند كه كوهنوردانرا به قله رهنمون مي‌كنند. آمار حوادث مرگباردر اين كوهستان بسيار بالا است به نحوي كه ازهر چهار كوهنورد، تنها سه نفر زنده به قله دستپيدا مي‌كنند.

5- آناپورانا؛ نپال:

خطرناكترين قله جهان، كوهي است كه با ارتفاعهشت هزار و 91 متري خود، دهمين كوه مرتفعناميده شده است.

آناپورا كه آنرا الهه برداشت محصول نيزمي‌نامند براي اولين بار در سال 1950 فتح شد واز آن زمان تاكنون 130 كوه نورد ديگر نيز موفقبه رسيدن به نوك قله آن شدند.

با اين وجود كشته شدن 53 كوه نورد در مسيرصعود به اين قله نرخ حوداث مرگبار در آن را به40درصد رساند، كه در اين بين آناپورا راتبديل به خطرناكترين كوهستان جهان كرد.

8 چشم انداز برتر دنیا

در جای جای این کره خاکی مناظر و مناطقی پرجاذبه و دیدنی وجود دارد و می‌توان برای هر سلیقه و ذائقه ای، نمونه ای دلخواه را جست. جاذبه های طبیعی و ساخته دست بشر با عمری که به میلیون ها سال یا هزاران سال می‌رسد، کم نیستند و از شرقی ترین نقطه زمین تا غربی ترین نقطه آن وجود دارند.

 

1- کوه کله قند در ریودوژانیرو:

 

 

این کوه با ارتفاع 396 متر در شهر ریودوژانیرو در کشور برزیل قرار داد. ارتفاع این کوه از سطح دریا 1400 متر است. شما می‌توانید با تله کابین به قله این کوه صعود کنید و مناظر زیبایی را که زیر پای شما هستند مانند خلیج گوانابارا، ساحل کوپا کابانا و... مشاهده کنید. کوهنوردان ترجیح می‌دهند به جای اینکه با تله کابین به قله برسند، خودشان این مسیر را بپیمایند. اما چرا کوه را این چنین نام گذاری کرده اند؟ عده ای معتقدند علت نامگذاری این کوه شکل ظاهری آن است که شبیه کله قند است. عده ای دیگر هم می‌گویند نام کوه از زبان سرخ پوستی گرفته شده و به معنی «کوه بلند» است.

 

2- صحرای گبی در مغولستان:

 

 

این صحرا استپ های نیمه بیابانی دارد که منطقه وسیعی حدود یک میلیون و 300 هزار کیلومتر مربع را پوشش می‌دهند. این صحرا نیز مانند سایر محیط های کویری تابستان های بسیار گرم و سوزان و زمستان های فوق العاده سردی دارد. صحرای گبی در حال گسترش و پیشرفت به سمت مراتع چین است و مراتع این کشور را به محیط هایی بیابانی تبدیل کرده است. توفان ها، گرد و غبار، ریزگردها و... آسیب هایی جدی به مردم اطراف آنجا و به خصوص به صنعت کشاورزی وارد کرده اند. این صحرا دارای کوه، تپه های شنی و مناظر صحرایی زیبایی است.

 

 

3- ماچو پیچو در پرو:

 

 

قلعه ای زیبا و مقدس که مربوط به دوره سرخپوستان اینکا است در ارتفاعات کوه آند قرار دارد. شما با ماشین یا وسیله نقلیه دیگر نمی‌توانید به این دژ زیبا راه پیدا کنید و تنها باید با کوهنوردی به آنجا برسید. برای اینکه به این قلعه برسید چند روز در راه خواهید بود زیرا باید مسافت زیادی را پیاده طی کنید تا بتوانید به آن برسید. جالب است بدانید که این قلعه یکی از عجایب هفتگانه جهان هم به حساب می‌آید.

 

 

4- صومعه متورس در یونان:

 

 

این صومعه که در قرن یازدهم در ارتفاعات شمالی کشور یونان ساخته شده است، منظره ای بسیار زیبا و جذاب دارد و به اعتقاد ساکنان این منطقه برای پاک سازی روح و تجدید قوای انسانی مکان بسیار مناسبی است. هر سال افراد زیادی جذب این صومعه می‌شوند. در قرن های گذشته تنها راه ارتباطی برای رسیدن به صومعه، طی کردن مسیر به صورت کوهنوردی بوده اما در سال 1920 برای راحتی بیشت رگردشگران و مردم یونان، پله هایی را از ابتدا تا انتهای این صومعه ساختند تا دسترسی بهتری داشته باشد.

 

 

5- نوناویک در کانادا:

 

 

 

این منطقه یکی از زیباترین مناطق کاناداست. طلوع و غروب خورشید همانند عکس های مناظری اند که با «فتوشاپ» تغییر یافته و زیباتر شده اند و گاه بیننده در باور آنها دچار تردید می‌شود. این منطقه در شمال کبک قرار گرفته و سرشار از منابع طبیعی به همراه جنگل های سوزنی برگ و پهن برگ و دریاچه های متعدد و رودخانه هاست. شما باید با هواپیما یا کشتی به این نقاط جذاب سفر کنید. مردم این منطقه از حیوانات و محصولات کشاورزی نیاز روزمره خود را تامین می‌کنند.

 

 

6- له در کشور هند:

 

 

این منظره زیبا در سه هزار و 525 متری هیمالیا قرار دارد. در این منظره شما می‌توانید نمود مذهب هایی مانند بودا را ببینید. این کار در سایر ماه های سال به دلیل بارش برف شدید و سختی راه ممکن نخواهد بود.

 

 

7- صومعه ای در بوتان:

 

 

 

کشور پادشاهی بوتان در جنوب آسیا و در شرق هیمالیا واقع شده است. بوتان به دریا راه ندارد و دور تا دور آن را خشکی فرا گرفته است. این کشور بین هند و چین قرار دارد. این صومعه مکانی روحانی برای نیایش و نماد فرهنگ بودا و تبت است.

 

8- جنگل های آمازون در آمریکای جنوبی:

 

 

جنگل آمازون جنگل بسیار بزرگی در آمریکای جنوبی است. جنگل های بارانی آمازون در تمام فصول سال دارای هوایی گرم با رطوبتی بسیار زیادند. تقریبا هر روز در سرتاسر آمازون باران سنگینی می‌بارد.

 

الوند

در جمعه ای که گذشت فرصتی پیش آمد تا در معیت آقای بیات صعودی داشته باشیم به قله الوند که تصاویری از این صعود تقدیم شما عزیزان می کنم .

دره زیبای کیوارستان

علی آقا در حال درست کردن صبحانه

و اینم قله زیبای الوند که از شلوغی زیاد قید صعود سنگ قله رو زدیم .