قالب وبلاگ
خط الراس الوند
اولین وبلاگ تخصصی کوهنوردی و سنگنوردی و ایرانگردی در استان همدان 

قله شاه نشین بزرگ در کنار خط الراس الوند و روی یالی که به سمت غرب کشیده شده است قرار دارد . این قله به ارتفاع 3496 متر بعد از قله یخچال بلندترین قله این رشته کوه است . در قسمت جنوبی این قله شهرستان تویسرکان و در قسمت غربی آن شهر سرکان قرار دارد و در قسمت شرقی آن قله " ساوخ بلاغ " به معنی سرد چشمه قرار گرفته است  و ازوجود یک جاده خاکی که از شهر شروع می شود و معمولا محل رفت و آمد عشایر منطقه است بهره مند است .در این مسیر و کنار جاده خاکی دو خانه ییلاقی با کمی فاصله از هم بنا شده است جلوه خاصی به منطقه بخشیده است که اطراف آن و زیر درختان مکان و استراحت گاه مناسبی برای کوهنوردان است . در  تمام فصلها این خانه  ها به کمک کوهنوردان می آیند و محل مناسبی برای استراحت و تجدید قوا و حرکت به سمت پناهگاه اصلی شاه نشین می باشد . از خانه ییلاقیها به بعد مسیر صعود به قله و رسیدن به پناهگاه به دو مسیرختم می شود مسیر تابستانی و  مسیر زمستانی  که بنا به فصل صعود و شرایط جسمی و وقت صعود برای کوهنوردان تفاوت هایی دارد .– مسیر زمستانی : در امتداد جاده بعد از خانه ییلاقی و در پیچ دوم در سمت چپ جاده قرار دارد که مسیر صعود آن با تابلو در اول مسیر علامت گذاری شده است . مسیر تابستانی مسیری که ما انتخاب کردیم: که روبروی خانه ییلاقی کمی بالاتر و با شیب ملایم تر از مسیر زمستانی در سمت چپ جاده قرار گرفته بودبه پیشنهاد آقای رستم آبادی گروه ادامه مسیر را شروع کرد . بعد از حرکت از خانه ییلاقی  در انتهای مسیر و در سر یال یک جانپناه کوچک در ارتفاع 2280 متر واقع شده بود و یک لوله آب که از پناهگاه بالا کشیده شده است در کنار جانپناه وجود داشت .بعد از حدود 900 متر کوهپیمایی پناهگاه اصلی شاه نشین به نام پناهگاه الغدیر در ارتفاع 3180 متری واقع شده است . نکته قابل توجه اینکه تمام مسیر بین جانپناه و پناهگاه الغدیر توسط تابلوهای راهنما و یک کابل متصل علامت گذاری شده  که در فصل زمستان و شرایط نامساعد جوی بسیار کمک کننده خواهد بود  و به یاری کوهنوردان می آید تا از مسیر اصلی خارج نشوند . پناهگاه الغدیر دارای دو اتاق مجزا می باشد که یکی از آنها مقابل درب ورودی و دیگری یک درب جداگانه و دو اتاق تودرتو و مرتب تر از اتاق بغلی است و آب نیز در بیرون پناهگاه موجود است .

[ جمعه نوزدهم اسفند 1390 ] [ 0:23 ] [ سجاد ]
[ دوشنبه پانزدهم اسفند 1390 ] [ 18:14 ] [ سجاد ]
همدان - خبرگزاری مهر: در حالی همدان با دارا بودن 8منطقه حفاظت شده بی نظیر و جذاب به عنوان یکی از امن ترین زیستگاههای گونه‌های نادر و شاخص جانوری و گیاهی محسوب می شود که توجه به این ظرفیت ارزشمند از چشم برنامه ریزان گردشگری این استان دور مانده است.

به گزارش خبرنگار مهر، مناطق حفاظت شده همدان به طور قطع می تواند منطقه بکر و شگفت انگیزی برای علاقمندان به گردشگری در حیات وحش باشد اما از آنجا که هنوز تدبیری برای ورود تورهای گردشگری و علاقمندان به حیات وحش به مناطق حفاظت شده اندیشیده نشده، این نوع از گردشگری هنوز منحصر به برخی کشورهای خاص است.

آنچه مسلم است اینکه گونه های منحصر به فرد مناطق حفاظت شده همدان باید بیش از این به مردم و علاقمندان به محیط زیست و حیوانات معرفی شود تا شاید در این بین جای خالی گردشگری محیط طبیعی در قالب تورهای گردشگری تا حدی جبران شود.

استان همدان با دارا بودن هشت منطقه حفاظت شده پتانسیلی غنی در تقویت گردشگری طبیعی محسوب می شود که این مقوله نیز در کنار سایر موارد عنوان شده در گزارش های قبلی، از بی توجهی مسئولان رنج می برد و چندان به آن پرداخته نشده است.

مناطق حفاظت شده خان گرمز، شراء، ملوسان، شیرین سو، آلموبلاغ، لشگردر، گلپرآباد، آق گل به عنوان ظرفیتی که از پرداختن به معرفی آنها غفلت شده، مکانهایی به شمار می روند که شاید بتوان آنها را امتیازی در تقویت گردشگری طبیعی در استان همدان برشمرد.

منطقه شکار ممنوع شیرین سو، کبودرآهنگ را معرفی می کند

تالاب انسان ساخت و دائمی شیرین سو در موقعیت جغرافیایی در کنار شهر شیرین سو و در شهرستان کبودراهنگ قرار دارد و دسترسی به آن از طریق راه آسفالته کبودراهنگ به شیرین سو- قیدار میسر است.

وسعت محدوده تالاب در حدود 300 هکتار و وسعت دریاچه آن 43 هکتار است و همه ساله در فصل مهاجرت پذیرای تعداد زیادی پرندگان آبزی و کنارآبزی است.

پرستوی دریایی نوک کلفت، تنجه، لک لک سفید، اردک سرسبز، آنقوت، فیلوش، کشیم کوچک، باکلان بزرگ، کشیم بزرگ، اگرت بزرگ، باکلان کوچک، بوتیمار کوچک، پرستو دریایی، خوتکا، آبچلیک پا سرخ، چوب پا، چنگر نوک سرخ، کاکایی سرسیاه، پرستودریایی نوک‌کاکایی، فلامینگو، کاکایی نقره ای، دم جنبانک ابلق در فصل مهاجرت در این تالاب دیده می شود.

همچنین پوشش گیاهی این منطقه گونه های درمنه و گون و خانواده های نعنائیان، چتریان، شب بو، گاوزبان، گندمیان و بقولات هستند.

این منطقه مردادماه امسال از سوی شورای عالی حفاظت محیط زیست به عنوان منطقه شکار ممنوع معرفی شد.

جزیره های شش متری زیبایی تالاب آق گل را دوچندان می کند

تالاب طبیعی و فصلی آق گل در حد فاصل استان های مرکزی و همدان در فاصله 20 کیلومتری شمال شرقی ملایر قرار دارد و آب این تالاب از حوضه آبریز رودخانه قره چای در جنوب دشت کمیجان تامین می شود و فصول آبگیری تالاب از اواخر آذر ماه آغاز و تا اواسط خرداد ماه هر سال پایان می پذیرد.

حوضه آبریز این منطقه با میزان بارندگی سالانه ارتباط مستقیم دارد، به طوری که عمق آب تالاب از صفر تا 1 متر متغیر است و وسعت آن در ماه های پر آبی به 15 کیلومتر مربع می رسد و با پیشروی آب در قسمت های میانی، جزیره هایی به ارتفاع شش متر ظاهر می شود.

این تالاب در اواخر فصل بهار خشک می شود ولی در طول پاییز و زمستان آبدار است و در فصل بهار از میزان آب کاسته می شود.

تالاب آق گل نیاز اساسی به برنامه های حفاظتی و مدیریت مناسب دارد

بررسی ها نشان دهنده حضور 46 گونه از پرندگان ایران در آق گل است و این تنوع اکولوژیک بالا، جایی برای تردید باقی نمی گذارد که تالاب آق گل نیاز اساسی به برنامه های حفاظتی و مدیریت مناسب دارد.

مجموع این فاکتورها نشان دهنده اهمیت و جایگاه ارزشمند تالاب آق گل برای پرندگان آبزی و به طور خاص برای تولید مثل گونه های مثل آووست و چوب پا است.

از جمله پرندگان آبزی و کنارآبزی منطقه می توان به کشیم کوچک، باکلان بزرگ، کشیم بزرگ، اگرت بزرگ، باکلان کوچک، فلامینگوی بزرگ، بوتیمار کوچک، حواصیل زرد، خوتکا، آبچلیک پا سرخ، چوب پا، چنگر نوک سرخ، کاکایی سرسیاه، زرده پره تالابی، پرستودریایی نوک‌کاکایی، اردک بلوطی اشاره کرد.

تالاب آق گل از سال 88 به مدت پنج سال از سوی شورای عالی حفاظت محیط زیست به عنوان منطقه شکار ممنوع معرفی شد.

منطقه حفاظت شده گلپرآباد سیمای کوهستانی دارد

منطقه حفاظت شده گلپرآباد با وسعتی حدود 8326 هکتار، در فاصله حدود 40 کیلومتری جنوب شرقی شهرستان ملایر واقع شده که شامل تپه ماهورها و قسمتهای صخره ای و در پایین دست مناطق دشتی است و در مجموع دارای سیمای کوهستانی است.

در این منطقه تعداد شش چشمه شناسایی شده که پراکنش مناسبی دارند و در تامین آب وحوش بسیار مهم و حیاتی هستند.

این منطقه به رغم کم بودن میزان نزولات جوی و محدودیت منابع آبی و استقرار در اکوسیستم سرد وخشک، از تنوع حیاتی به ویژه پوشش گیاهی بسیار غنی برخوردار و رشد و تکثیر حیات وحش آن در خور توجه است.

منطقه حفاظت شده گلپرآباد در ابتدا منطقه شکار ممنوع معرفی شد

براین اساس منطقه حفاظت شده گلپرآباد در سال 1385 به عنوان منطقه شکار ممنوع معرفی و سپس به دلیل داشتن شرایط مساعد زیستی و تنوع گونه ای مناسب در سال 1386 به عنوان منطقه حفاظت شده ارتقاء سطح یافت.

تیپ پوشش گیاهی غالب در مناطق دشتی مرتعی و در تپه ماهورها به صورت بوته ای و در ارتفاعات درختچه ها هستند که از گونه های گیاهی این منطقه می توان ورک، سنجد، بادام کوهی، زالزالک، آلبالو وحشی، کنگر، گون، شکر تیغال، گراس، جو وحشی، بله گوش، جگن، جاروکوهی، آویشن، چای کوهی و بومادران را می توان نام برد.

این منطقه زیستگاه گونه حمایت شده قوچ و میش ارمنی است و از دیگر پستانداران منطقه گرگ، کفتار،شغال، تشی، رودک، روباه و از پرندگان این منطقه کبک، تیهو،انواع گنجشک سانان، کمر کولی، سار، پری شاهرخ، عقاب طلایی و دلیجه را می توان نام برد.

منطقه حفاظت شده "لشگردر" 11 چشمه دائمی دارد

منطقه حفاظت شده لشگردر با وسعتی در حدود 15550 هکتار در مجاورت شرق و جنوب شرقی ملایر قرار دارد و دارای 11 چشمه دائمی است.

تعداد 16 روستا در اطراف این منطقه وجود دارد که همه این روستاها در محدوده مرزی منطقه قرار گرفته اند.

این منطقه به علت برخوردار بودن از شرایط لازم ابتدا در سال 1363 به عنوان منطقه شکار ممنوع و سپس به دلیل بهبود شرایط اکولوژیکی و خصوصا زیستی در اسفندماه سال 1369عنوان منطقه حفاظت شده را از آن خود کرد.

266 گونه گیاهی در منطقه حفاظت شده لشگردر شناسایی شد

براساس مطالعه منطقه، تاکنون 266 گونه گیاهی متعلق به 184 جنس و 43 خانواده شناسایی شده اند و از این تعداد 28 گونه اندمیک ایران است.

منطقه لشگردر با دارا بودن آب و هوای سرد وکوهستانی، گیاهان علفی و بوته ای پوشش گیاهی غالب منطقه را تشکیل می دهند اما تک درختچه هایی نیز در ارتفاعات میانی منطقه به صورت پراکنده دیده می شوند از درختچه های مهم منطقه گونه های زالزالک، انجیر، بنه، سماق، زرشک و بادام کوهی را می توان نام برد.

گونه های بوته ای و علفی منطقه نیز شامل کلاه میر حسن، انواع گون، علف بادبزنی، نخود وحشی، کنگ، علف چای، زنبق وحشی، اسپند، شکر تیغال، لاله واژگون، ریواس، کاروان کش، بومادران و آویشن را نام برد.

18 گونه پستاندار و 75 گونه پرنده در منطقه حفاظت شده لشگردر زندگی می کنند

در منطقه حفاظت شده لشگردر 18 گونه پستاندار از 11 خانواده و پنج راسته و 75 گونه پرنده از 23 خانواده و هفت راسته زیست می کنند.

این منطقه به لحاظ موقعیت طبیعی و توپوگرافی دارای سه وضعیت کوهستانی، تپه ماهوری و دشتی است و مناطق کوهستانی زیستگاه کل و بز و مناطق تپه ماهوری زیستگاه گونه حمایت شده قوچ و میش ارمنی و مناطق دشتی نیز به سبب تغییر نوع کاربری زمین از جانب روستائیان به صورت کشت باغ انگور درآمده است.

از پستانداران منطقه می توان کل وبز، قوچ ومیش، گرگ، شغال، روباه، تشی، خرگوش، گورکن، کفتار و رودک و از پرندگان کبک، تیهو، باقرقره، عقاب طلایی، قرقی، فاخته، دلیجه، کمر کلی، پری شاهرخ، چیچک، و از خزندگان انواع مار را می توان نام برد .

منطقه حفاظت شده آلموبلاغ شناسنامه شهرستان اسدآباد است

منطقه حفاظت شده آلموبلاغ با سیمای کوهستانی و تپه ماهوری با وسعت 7500 هکتار در شمال شهرستان اسدآباد قرار دارد و یکی از ارتفاعات مهم غرب کشور و استان همدان به شمار می آید.

این منطقه در مجاورت گردنه معروف اسدآباد و در مجاورت 17 روستا قرار دارد و دره چنار، گرگ دره و دره چپلقو از دره های مهم در منطقه است.

این منطقه یکی از قلل رشته ارتفاعات الوند محسوب می شود و با وجود چشمه ساران بزرگ و کوچک و آبریزهای همیشه جاری آن، منابع آبی متعددی از جمله منابع فصلی، دائمی، رودخانه، قنات و چشمه در این منطقه جریان دارد و حیات وحش منطقه محدودیتی از لحاظ تامین آب ندارد.

آب و هوای منطقه در زمستان سرد و در تابستان معتدل است و با توجه به شیب، جهت و همچنین برخورداری از نزولات جوی، منطقه مذکور از پوشش گیاهی بسیار مناسب با تنوع گونه ای بالا، فرم های رویشی علفی، بوته ای و درختچه ای و با کاربردهای دارویی، صنعتی برخوردار است.

منطقه آلموبولاغ به دلیل دارا بودن پوشش گیاهی مناسب و منابع آب از تنوع جانوری مناسبی نیز برخوردار است و زیستگاه مناسبی را برای رده‌های مختلف جانوری از جمله پستانداران، پرندگان و خزندگان فراهم نموده است.

عقاب طلایی و کبک معمولی فراوانترین پرندگان منطقه اند

پرندگان این زیستگاه چهره غالب جانوری منطقه را تشکیل می دهند و گونه های کوهزی همچون عقاب طلایی و کبک معمولی فراوانترین پرندگان منطقه اند.

عقاب طلایی، عقاب دشتی، شاهین، دلیجه، قرقی، سارگپه، کبک، تیهو، قمری، فاخته، انواع چکاوک، انواع سار، توکا، انواع سهره، انواع زرده پر و سینه سرخ و پرندگانی نظیر سبزقبا، جغد کوچک، هدهد،دارکوب، سنگ چشم، شاه بوف، کمرکولی، چلچله کوهی، دم جنبانک، زاغ نوک سرخ، زنبورخوار از جمله پرندگان موجود در منطقه هستند.

از دوزیستان منطقه نیز می توان قورباغه درختی، قورباغه معمولی مردابی، وزغ پا بیلچه ای و وزغ سبز را نام برد علاوه بر اینکه خزندگانی از راسته سوسمارها و مارها در این منطقه زیست می کنند.

منطقه حفاظت شده ملوسان، معرف شهرستان نهاوند

منطقه حفاظت شده ملوسان با سیمای کوهستانی، دره ها و پناهگاههای فراوان و با وسعتی حدود 9500 هکتار در فاصله 24 کیلومتری شمال غربی شهرستان نهاوند قرار دارد و وضعیت پوشش گیاهی، منابع آبی و شرایط اقلیمی منطقه، زیستگاه مناسبی را فراهم کرده که در سال 1373 به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام و در سال 1389 به منطقه حفاظت شده ارتقاء سطح یافت.

در این منطقه تعداد 12 دهنه چشمه با دبی های گوناگون وجود دارد که چشمه های دوزخ دره، لیساب، اسماعیل خانی، دره بید و موناک از جمله آنهاست.

در واقع این منطقه دارای کمترین مشکل کم آبی در بین بیشتر مناطق استان است و در حاشیه منطقه آبادیهای بابا کمال، گل زرد، هرهره، قشلاق نجف، میانگران، طایفه، ملوسان و ده سرخه قرار گرفته است.

طبق بررسیهای صورت گرفته در منطقه تعداد 152 گونه گیاهی وجود دارد که از این میان، تعداد 138 گونه علفی، تعداد 3 گونه درختی، 9 گونه درختچه ای و 12 گونه بوته ای است.

گونه های گیاهی منطقه حفاظت شده ملوسان در معرض تهدید است

در این منطقه گونه های گیاهی از قبیل هزار خار استوانه ای، سیاه تنگرس فارسی، تنگرس، کتان سفید، پونه سای مواج، پونه سای تنک، آویشن دنایی برگ نقره ای، آویشن، شلیل، مینای صخره ای، لبدیسی بوته ای نمدی، گل گندم زاگرسی، گل گندم بیابانی، زبان پس قفای غده دار، مریم گلی سیخک دار، لب خرگوشی و چار چار دنایی جزو گونه های در معرض تهدید است.

در منطقه ملوسان در مجموع تعداد 253 گونه از 5 رده جانوران شامل 34 گونه پستاندار، 164 گونه پرنده، 34 گونه خزنده، 4 گونه دوزیست و 17 گونه ماهی گزارش شده است.

از بین گونه های پرندگان، لک لک سفید، عقاب دریایی دم سفید، سارگپه، سارگپه پا بلند، پیغو، قرقی، عقاب دو برادر، عقاب تالابی، عقاب شاهی، عقاب طلایی، کرکس، هما، دال، عقاب مار خور، بحری، بالابان، شاهین، لیل و دلیجه جزو گونه های ارزشمند تر در منطقه هستند.

از بین خزندگان نیز لاکپشت مهمیزدار و کورمار و از بین پستانداران، کل و بز( پازن)، قوچ و میش، شنگ، کفتار، گرگ و خفاش نعل اسبی بزرگ گونه های در معرض تهدید منطقه محسوب می شوند.

منطقه حفاظت شده شراء زیستگاه اصلی قوچ و میش ارمنی محسوب می شود

منطقه حفاظت شده شراء با سیمای کوهستانی و تپه ماهوری و با وسعتی افزون بر 10700 هکتار در فاصله حدود 45 کیلومتری شرق همدان واقع شده و به لحاظ طبیعت بکر، پوشش گیاهی مناسب و سیمای طبیعی آن از زیستگاههای اصلی قوچ و میش ارمنی استان همدان محسوب میشود.

بخش کوهستانی منطقه از دو قله اصلی و مجزا از یکدیگر به نام های قافلانته وقزل تشکیل شده و تعداد 172 گونه گیاهی متعلق به 37 خانواده در تیپ های اراضی دشت های آبرفتی دامنه ای، فلاتها، آبرفتها و واریزههای بادبزنی شکل و آبرفتهای بادبزنی شناسایی شده است.

خارشتر، شیرین بیان، خارزره، درمنه، جارو هند، ورک، بومادران، تلخه، گون، شیر تیزک، ختمی، شقایق، علف گوسفند، گل گندم، گوش بره، کلاه میر حسن، گل چایی، جغجغه، ختمی، شیرتیزک، از عمده ترین گونه های گیاهی منطقه است.

پرندگان این زیستگاه چهره غالب جانوری منطقه را تشکیل می دهند

اطلاعات جمع آوری شده در خصوص فون جانوری منطقه مورد نظر نیز بیانگر این است که پرندگان این زیستگاه چهره غالب جانوری منطقه را تشکیل میدهند.

گونه های کوه زی همچون عقاب طلایی و کبک معمولی فراوانترین پرندگان منطقهاند و دسته سبک بالان نیز در بین تمامی گونه ها متنوعترین دسته شناسایی شده اند.

پستانداران منطقه نیز عمدتاً گونه های سازگار با مناطق سرد کوهستانی و گرگ، کفتار، قوچ و میش شاخص ترین گونه های پستاندار منطقه اند.

شغال، روباه، راسو، زرده پر، رودک، خرگوش، خارپشت ایرانی، تشی، حفار و انواع موش ها ازجمله دیگر پستانداران مهم این منطقه به شمار می روند و خزندگان این زیستگاه نیز در دو گروه مارها و سوسمارها یا مارمولک ها قابل تقسیم اند.

مارهای دشتی زی از شاخص ترین خزندگان این منطقه هستند

آگامای قفقازی و گرزه مار پر جمعیت ترین خزندگان منطقه و مارهای دشتی زی و آگاما و لاک پشت مهمیزدار، شاخص ترین خزندگان منطقه به حساب میآیند.

همچنین به علت نبود زیستگاههای آبی قابل توجه از فون جانوری دوزیستان و ماهی ها در منطقه دیده نمی شود با این حال گاهاً در آبگیرهای فصلی و برکه های حاشیه روستای مسلم آباد میتوان از دوزیستان گونه های وزغ معمولی و قورباغه تالابی را مشاهده کرد.

منطقه حفاظت شده خانگرمز نیز به عنوان هشمتمین منطقه حفاظت شده استان همدان مطرح است که به دلیل ویژگی های منحصر به فرد آن، تهیه گزارشی مبسوط در خصوص این منطقه بکر ضروری به نظر می رسد.

منطقه حفاظت شده خانگرمز پتانسیلی ارزشمند برای استان همدان محسوب می شود که توجه به شناساندن آن در کشور و جهان درآمدزایی بسیار خوب و قابل توجهی را برای استان همدان به همراه خواهد داشت.

این مناطق تنها نمونه ای از مناطق حفاظت شده محیط زیست استان همدان است که خود گنجینه ای از گونه های مختلف گیاهی و جانوری محسوب می شود و به طور حتم ظرفیتی در تقویت گردشگری همدان است که باید مورد توجه قرار گیرد.


[ جمعه دوازدهم اسفند 1390 ] [ 20:8 ] [ سجاد ]

این جمعه هم جای دوستان خالی رفتم میدان میشان که کولاک نسبتا شدیدی بود و نتونستم عکسبرداری کنم . و فقط تونستم عکسی از در کولاک زده پناهگاه بگیرم که امیدوارم خوشتون بیاد . (با اینکه هوا خراب بود ولی جمعیت زیادی اومده بود بالا هرچند که خیلی ها وسط راه برگشتند .

[ جمعه دوازدهم اسفند 1390 ] [ 16:23 ] [ سجاد ]
سرانجام انتظار به پایان رسید و آن لحظه دوست داشتنی فرا رسید: "جدایی نادر از سیمین " برنده اسکار بهترین فیلم خارجی شد ؛ حالا دیگر برای اینکه بدانیم بهترین فیلم جهان چیست نباید منتظر باشیم تا دوبله فارسی میلیونر زاغه نشین به بازار بیاید. حالا دیگر همه مردم دنیا باید برای دیدن بهترین فیلم جهان ، جلوی سینماهای شهر خود صف بکشند تا شاهکار "اصغر فرهادی" را به تماشا بنشینند و این ما هستیم که پیش از همه جهانیان افتخار دیدن "جدایی نادر از سیمین" را داشته ایم.

هنوز طعم شیرین گلدن گلوب وآن حرف های ساده و دلنشین فرهادی زیر زبانمان است و این بار آقای سینمای ایران با همان صفا و سادگی بر بلندای سینمای جهان ایستاده است.

او این بار در حالیکه مجسمه طلایی اسکار را در دست دارد از ما سخن می گوید و پیام صلح را از جانب ما به دنیا می رساند.

و ما ، همان مردمی که برای اعلام نام "اصغر فرهادی" توسط مجری اسکار، یک سال لحظه شماری کرده بودیم و هنگامی که این لحظه فرا رسید ، هق هق و قهقهه مان در هم آمیخت؛ همان مردمی که او هنگام دریافت جایزه گلدن گلوب نیز از ما سخن گفت،  ما امروز میزبان همه چشم هایی هستیم که اوج هنر مارا به تماشا نشسته اند و به احترام فرهادی و نادر و سیمینش کف می زنند.

رسول صدر عاملی پیش از  اینکه فرهادی جایزه گلدن گلوب را تصاحب کند گفته بود: " اصغر فرهادی جایزه گلدن گلوب را دریافت خواهد کرد و آن وقت جشنی جانانه  خواهیم گرفت و همه شهر و شهرهایمان می شود خانه سینما."

حالا آن روز بزرگ فرارسیده و ما که شب را با چشمان بیدار و امیدوار به صبح رسانده ایم در"خانه سینما" یی به وسعت سرتاسر ایران زمین ، دنیا را به تماشای شکوه یک جدایی دعوت می کنیم.

مردم دنیا سلام. اینجا ایران، خانه نادر ، سیمین و اصغر فرهادی است و او اسکار را برای ما به ارمغان آورده است. این موفقیت را به فرهادی ، تیمش و همه مردم هنردوست ایران تبریک می گوییم.

برگرفته شده از عصرایران

[ دوشنبه هشتم اسفند 1390 ] [ 22:34 ] [ سجاد ]

اینم 2 تا عکس از یه جوجه تیغی یا خارپشت که دیروز (جمعه) تو کوه دیدم . خیلی باحال بود جاتون خالی

 

البته به این موجود دوست داشتنی گربه تیغی هم میگن فکر کنم .

[ شنبه ششم اسفند 1390 ] [ 16:48 ] [ سجاد ]
وفس روستایی گردشگری از توابع شهرستان کمیجان هستش که واقعا منطقه خاص و زیبایی هستش . دارای چندین قله 2500 متری و طبیعت زیبا که فاصله کمی هم با همدان داره (حدود 1 ساعت یا بیشتر )

حتما در فصل بهار فرصت رو غنیمت شمرده از این منطقه دیدن فرمایید .

برای کامل شدن اطلاعات شما از این منطقه . مطلب زیر رو از وبلاگ روستای وفس برداشتم تا مطالعه کنید . 

وفس سرزمینی کوهستانی است چرا که میانگین ارتفاع آن بیشتر از 2000 متر (از سطح دریا) می باشد. همچنین معتدل نیز می باشد چونکه ارتفاع آن به 3000 متر نمی رسد و در طی سال آب و هوای معتدلی دارد.

اختلاف ارتفاع در وفس( با توجه به وسعت زیاد وفس) بسیار زیاد است. بلندترین نقطه ی وفس قله ی قلنجه با ارتفاع 2745 متر و پست ترین نقطه ی آن در دشت انجمن با ارتفاع حدود 1550 متر می باشد(اختلاف 1200متر) و به همین دلیل گاهی اوقات آب و هوای متفاوتی را در ابتدا و انتهای وفس شاهد هستیم. قله قلنجه در ابتدای وفس(جنوب) و دشت انجمن در انتهای وفس(شمال) قرار دارد و به طور کلی هر چه از جنوب به سمت شمال حركت كنیم از ارتفاع وفس كاسته می شود و کوههای مرتفع جنوبی، در شمال به تپه های منفرد تبدیل می شوند(جهت جریان آب نیز از جنوب به شمال می باشد).

همانطور که در تصویر می بینید، این كوهها در جنوب به صورت دیواری قرار گرفته اند و رشته ای از شرق به غرب كشیده شده به طوری كه عبور از آن فقط از طریق یک گردنه(گردنه ی حاجی رضوان) امكان پذیر است.

استاد مغدم در کتاب خود می نویسند:« قصبه ی وفس میان دره های کوه وفس یا کوه سفید قرار دارد. رشته کوهی که شمال شرقی و شرق و جنوب وفس کشیده شده اَیْنَ بارْ و کوه غربی هُموُزْ و دنباله ی آن دُبْرینْ خوانده می شود».

قله ی قلنجه، بلندترین قله ی رشته کوه اَیْنَ بارْ (رشته ی شرقی- غربی یا رشته کوه وفس) و بلندترین قله ی منطقه محسوب میگردد؛ دامنه های جنوبی آن به طرف كمیجان است و فرسایش در آن شدید تر از دامنه ی شمالی كه به طرف وفس است، می باشد. دامنه جنوبی یكباره به دشت هموار منتهی می شود اما از دامنه شمالی چند رشته ی دیگر منشعب می شود و از جهت جنوب به شمال كشیده می شود. در دامنه شمالی در بعضی از نقاط، برف تا اوایل تابستان هم باقی می ماند. رشته هائی كه از دامنه شمالی منشعب می شوند در حدود 6 تا 7 كیلومتر كشیده شده و سرانجام ارتفاع خود را از دست می دهند؛ كه در این محل، خانه های مسكونی روستا قرار دارد(مناطق مسکونی وفس بر روی کوه « قلعه» یا« مصلی» قرار دارند. ارتفاع این کوه در حدود 2300متر می باشد). رشته های دیگر كه دو طرف خانه های مسكونی و باغ ها را در بر گرفته است در دو سمت غرب و شرق امتداد می یابند كه در سمت غرب ارتفاع كوه كمتر شده و سرانجام به تپه ها تبدیل می شود، در قسمت شرقی نیز اگرچه از ارتفاع كاسته می شود اما كوهها ادامه یافته و به كوههای رودبار تفرش متصل می شوند و رود قره چای این كوهها را از كوههای تفرش جدا می كند.

 

غیر از قله قلنجه از ارتفاعات دیگر وفس می توان به «هَرسهول(هرسائول)، دی نساء، قلعه کهنه، گااُولَ، مانْدَر، گانِوَ، حاجی رضوان، دُبرین، آبی رنگ، کلّه موشمای، کلّه اَینَبار و کوه خیبر» اشاره کرد.

 

کوه های وفسی

در نقشه های رسمی موجود از منطقه وفس(نقشه های مربوط به قبل و بعد از انقلاب)، از هفت کوه بلند و نسبتاً بلند در محدوده روستای وفس نام برده شده است که عبارتند از:

 

کوه قلنجه (Kūh-e Qalanjeh)                               کوه دزلی (Kūh-e Dezlī)

           

کوه شاه نمیران (Kūh-e Shāh Namīrān)               کوه شنگه دره (Kūh-e Shengeh Darreh)

 

کوه انجمن چای (Kūh-e Anjoman Chāy)             کوه خشک دره (Kūh-e Khoshk Darreh)

 

کوه بلاغ دره سی (Kūh-e bolagh darreh si)

 

در مورد هر کدام از این کوههای زیبا و غرور آفرین که رازهای زیادی از تاریخ قوم وفس و حوادث و سختی هایی را که بر اجداد و نیاکان ما رفته است در دل خود دارند(حوادثی همچون « واقعه وفس» در 300 سال قبل که طی آن چندین هزار نفر از همشهریان وفسی به خاک و خون کشیده شدند و تعدادی از آنها با پنهان شدن در میان همین کوهها جان خود را حفظ کردند) بسیار می توان نوشت که امیدوارم در فرصت های بعدی یا من و یا هر کدام از همشهریان بتوانیم این کار را انجام دهیم.

 

موقعیت کوه های وفس نسبت به کوه های استان مرکزی:

كوه های ناحیه استان مرکزی از دو رشته تشكیل شده است. رشته اصلی از کوه الوند(در استان همدان) جدا شده و بصورت دیواره های موازی، گاهی فشرده و گاهی گسترده به عرض چند كیلومتر و با طول 280 كیلومتر از همدان تا راهگرد ادامه دارد. جهت اصلی آن از شمال غربی به جنوب كشیده شده و سپس به شمال شرقی متوجه می گردد. این ارتفاعات در سربند و شازند به نام راسوند و در اراك سپیدخانی نام دارند.

رشته دوم كوه های این منطقه در چهل كیلومتری جنوب غربی شهر اراك از كوه های راسوند جدا شده بصورت دو رشته موازی از جنوب به سوی شمال امتداد یافته كه این رشته كاملاً بر كوه های راسوند عمود بوده و دره معروف چرّا(یا شرّا) را با وسعت 1100 كیلومتر مربع به وجود آورده است. عرض این كوهستان در بعضی نقاط از 50 كیلومتر تجاوز می کند. این كوهستان در جهت شمالی به ارتفاعات وفس می پیوندد و سپس به سوی ساوه امتداد می یابد. ارتفاعات عمده آن در هزاوه اراك 2735 متر و در وفس به 2745 متر می رسد.

پس به طور کلی كوههای وفس بین كوههای همدان و تفرش قرار دارند و از سمت شمال شرقی به كوههای ساوه متصل می گردند.

 

در دایره المعارف آزاد ویکی پدیا، تحت عنوان«الوند» آمده است:

اَلْوَند یکی از قله‌های بلند ایران واقع در استان همدان است.

این رشته‌کوه در شمال‌ غرب به کوه خدابنده‌ لو سنندج و کوه چهل‌چشمه کردستان و از جنوب شرق به بلندی‌های راسوند و کوه وفس اراک متصل است.

 

سایت های بانک ملی و جهاد کشاورزی در معرفی «استان همدان» آورده اند:

كوه وفس در شرق شهرستان همدان قرار دارد كه ارتفاع بلندترین قله آن از سطح دریا 2450 متر است(البته همانطور که گفتم ارتفاع قله قلنجه 2745 متر می باشد).

 

سایت ataland.com در معرفی استان مرکزی و تحت عنوان«Altitudes and Summits , Arak» آورده است:

 

In the west (of arak province), there are two mountain ranges, which extend in two sections of the Qarah Chay River from a north to south direction. The western range of this mountain adjoins to the Alvand Heights in Hamadan, and eastern range to the Vafs Mountains

 

به امید صعود دسته جمعی تک تک کوه های پر استقامت وفس.








[ پنجشنبه چهارم اسفند 1390 ] [ 13:18 ] [ سجاد ]
[ پنجشنبه چهارم اسفند 1390 ] [ 0:57 ] [ سجاد ]

[ پنجشنبه چهارم اسفند 1390 ] [ 0:37 ] [ سجاد ]
من صعود به این کوه زیبا رو به همه کوهنوردا توصیه می کنم (خصوصا همدانی ها چون فاصله زمانی کمی با همدان داره ) دقیقا در کنار شهر قروه واقع شده

این قله 3250 متر ارتفاع داره و منطقه خیلی زیبایی هستش واسه صعود زمستانی .

[ پنجشنبه چهارم اسفند 1390 ] [ 0:6 ] [ سجاد ]

در فصل بهار کوهنوردان زیادی ضمن صعود از مسیر های کوهستانی ناگزیر از فرود بر روی پهنه های ‏برفی می شوند ساده ترین روش فرود در این پهنه های برفی کندن یک کارگاه نعل اسبی برفی و فرود ‏بر روی آن است اما کاهی نیاز به کارگاه مستحکم تری بر روی برف هستیم . ضمن آنکه می خواهیم ‏بعد از انجام فرود ابزاری نیز به جای نگذاریم . برای این کار می توان از روش دفن دو کلنگ مطابق شکل ‏استفاده نمود.‏
‏1-‏ ابتدا یک شیار نازک با عمق کافی در داخل پهنه برفی و در راستای مسیری که می خواهیم ‏حفر می کنیم .‏
‏2-‏ ‏ یک طنابچه 5 یا 7 میلی متر را به سوراخ زیر کلنگ دیگر گره می زنیم آنرا از سوراخ بالای ‏دسته کلنگ عبور می دهیم .‏
‏3-‏ کلنگ را بطور عمودی به پشت کلنگ دیگر فرو می کنیم.‏
‏4-‏ طناب فرود را گره می زنیم ( دو سر طناب و یا هشت ) بدور کلنگ عمودی می اندازیم .‏
‏5-‏ با سر دیگر طنابچه یک گره پروسیک بر روی طنابی که بعداز فرود می خواهیم بکشیم می ‏زنیم .‏
‏6-‏ نفرات با دقت و زدن گره خود حمایت فرو می روند .‏
‏7-‏ بعد از رسیدن به مکان مناسب در پایین و استقرار انتهای طناب را کشیده کلنگ ها از جای ‏خود رها شده و به پایین می افتند.‏
‏8-‏ باید مراقب اصابت کلنگ هایی که از بالا به پایین می افتند باشیم .‏

به یاد داشته باشیم هیچ وسیله ای ارزش جان انسان را ندارد.در شرایط سخت از جا گذاشتن لوازم ‏هراسی نداشته باشیم .‏

 

[ سه شنبه دوم اسفند 1390 ] [ 11:9 ] [ سجاد ]
شخصی که با یک معجزه زنده ماند ! یا بهتر بگم زنده موندش یک معجزه بود .

 

[ سه شنبه دوم اسفند 1390 ] [ 10:42 ] [ سجاد ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

قبل از این که بخواهی در مورد من و زندگی من قضاوت کنی کفشهای من را بپوش و در راه ...من قدم بزن . از خیابانها، کوهها و دشت هایی گذر کن که من کردم اشکهایی را بریز که من ریختم دردها و خوشیهای من را تجربه کن سالهایی را بگذران که من گذراندم روی سنگهایی بلغز که من لغزیدم دوباره و دوباره برپاخیز و مجدداً در همان راه سخت قدم بزن همانطور که من انجام دادم ...
امکانات وب

  • دانلود فیلم
  • قالب وبلاگ