كوهنورداني كه موفق به صعود هر 14 قله بالاي هشت هزار متر جهان شده اند به ترتيب عبارتند از :

1 - رینهولد مسنر ایتالیایی طی 16 سال ، از 1970 الی 1986 و در سن 42 سالگی موفق شد بعنوان اولین فرد در جهان هر 14 قله بالای 8000 متر را صعود نماید .


2 - جرزی کوکوچکا لهستانی طی 8 سال ، از 1979 الی 1987 و در سن 41 سالگی موفق شد بعنوان دومین فرد در جهان هر 14 قله بالای 8000 متر را صعود نماید .


3 - ارهارد لرتان سوئیسی طی 13 سال ، از 1982 الی 1995 و در سن 36 سالگی موفق شد بعنوان سومین فرد در جهان هر 14 قله بالای 8000 متر را صعود نماید .


4 - کارلوس کارسولیو مکزیکی طی 11 سال ، از 1985 الی 1996 و در سن 33 سالگی موفق شد بعنوان چهارمین فرد در جهان هر 14 قله بالای 8000 متر را صعود نماید .


5 - کریستوف ولیشکی لهستانی طی 16 سال ، از 1980 الی 1996 و در سن 46 سالگی موفق شد بعنوان پنجمین فرد در جهان هر 14 قله بالای 8000 متر را صعود نماید .


6 - خوان اویارزابل اسپانیایی طی 14 سال ، از 1985 الی 1999 و در سن 43 سالگی موفق شد بعنوان ششمین فرد در جهان هر 14 قله بالای 8000 متر را صعود نماید .


7 - سرجیو مارتینی ایتالیایی طی 24 سال ، از 1976 الی 2000 و در سن 49 سالگی موفق شد بعنوان هفتمین فرد در جهان هر 14 قله بالای 8000 متر را صعود نماید .


8 - پارک یونگ سوک کره ای موفق شد بعنوان هشتمین فرد در جهان هر 14 قله بالای 8000 متر را صعود نماید .


9 - هونگ گیل اوم کره ای موفق شد بعنوان نهمین فرد در جهان هر 14 قله بالای 8000 متر را صعود نماید .


10 - آلبرتو اینوراتگی طی 10 سال و هفت ماه و شانزده روز و بدون استفاده از اکسیژن موفق شد بعنوان دهمین فرد در جهان هر 14 قله بالای 8000 متر را صعود نماید .


11 - هان وانگ یونگ کره ای و متولد 1966 موفق شد بعنوان یازدهمین فرد در جهان هر 14 قله بالای 8000 متر را صعود نماید .

ماخذ : http://www.everestnews.com

موقعیت غار پراو و سختی های آن:
غار پراو در استان کرمانشاهان و در ۱۲ کیلومتری شمال شرقی شهر کرمانشاه واقع است. این غار در کوه پراو با ارتفاع ۳۳۵۷ متر از سطح دریا و در میدان جنوبی قله ی کوه پراو قرار دارد.
دهانه غار پراو در ميدان پراو و در ارتفاع 3050 متري واقع است، غار 1454 متر طول و 5/752 متر عمل دارد و به اورست غارهاي جهان معروف است. چون از مرتفع ترين غارهاي جهان مي باشد.
غار پراو اولين بار توسط غارنوردان انگليسي سدر سال هاي 1350 و 1351 مورد بازديد قرار گرفت و ايشان درجه ي سختي D 5 را براي آن تعيين نمودند كه اين درجه احتمالاً بالاترين درجه ي سختي در غارنوردي است.
غار پراو در زمان كشف، يازدهيمن غار عميق جهان بود اما با كشف غارهاي عميق‌تر، اين رتبه تاكنون به پايين تر از دويست تنزل كرده است. هر ساله غارنوردان انگليسي سيميناري تحت عنوان غار پراو برگزار مي كنند و كمك هاي مالي به نام و حساب غار پراو واريز مي شود.
توجه به اين نكته كه جان ميدلتون و ديويد جادستون سرپرستان تيم انگليسي در سال هيا 1350 و 1351 با تلاش قابل ستايشي اين سمينارها را پي گرفته اند. تنها بيانگر يك واقعيت است، آن هم معرفي سختي ها و مشكلات اين غار منحصر به فرد.

دشواري هاي غار پراو
الف- صعود
زماني كه غارنورد از دهانه نفوذ خود را به انتهاي غار آغاز مي كند، در ارتفاع 3050 متري از سطح دريا قرار دارد و پس از تلاش هاي شبانه روزي و مبارزه با بي خوابي و سرماي طاقت فرساي غار و عبور از تنگناهاي سخت به انتهاي غار مي رسد و از نظر طولي 1454 متر و از نظر عمق 5/752 متر را پشت سر نهاده است و خود را به ارتفاع 2297 متري رسانده است. كم كردن ارتفاع براي غارنورد به نسبت بالا آمدن مطبوع و راحت است فرود از چاه ها و چاهك ها كه تعداد آنها به 278 عدد مي رسد، گر چه انرژي غارنورد را مي گيرد اما شوق و اشتياق و كنجكاوي او را بر مي انگيزد غارنورد اصلاً متوجه راه بازگشت نيست و زماني كه به انتهاي غار مي رسد تازه در مي يابد كه اين راه سخت و دشوار رادر آب و هواي سردش بايد برگردد و با صعودي دوگانه مواجه مي شود.

1-صعود ارتفاعي
در بازگشت از ارتفاع 2297 متري انتهاي غار به ارتفاع3050 متري دهانه، ارتفاع ملاحظه اي بايد صعود شود و ريه غارنورد بايد در انطباق وهم هوايي قرار گيرد، كه همراه با افزايش ضربان قلب و تعداد تنفس مي باشد.


2- صعود فيزيكي
دومين عامل از صعود دوگانه، صعود غارنورد از 278 چاه و چاهك به صورت مصنوعي است. او بايد از 26 چاه با يومار صعود كند كه بيش از 400 متر را بالا مي آيد و 5/357 متر را از چاهك ها صعود طبيعي مي كند كه توأم با تلاشي مضاعف است.
به همين دلايل است كه لحظه بازگشت از انتهاي غار، تازه اول كار بوده و فعاليت سخت آغاز مي شود. غارنورد با تقسيم لوژي هاي جسمي و روحي خود بايد دقت فراواني را اعمال نمايد و در زمان فرود ده تا بيست در صد انرژي خود را تا انتها به كار گيرد و زمان بازگشت نيز نبايد انرژي خود را تماما مصرف كند و حتما بايد براي برگشت بيست تا چهل درصد انرژي اش را هنگام بيرون آمدن از غار حفظ كرده باشد كه در شرايط اضطرار و كمك بتواند آن را به كار گيرد.
اگر غارنورد در فعاليتش تمام انرژي خود را مصرف نمايد دچار توقف شده و شرايط تسليم او در غار فراهم مي گردد و فاجعه از راه ميرسد.

ب- سختي مسير
غار نوردان انگليسي غار پراو را سخت ترين غار جهان دانسته اند و درجه آن را با حروف و عدد D 5 مشخص كرده اند. حالا مي خواهيم شرايط سخت غار را مورد بررسي قرار دهيم و بدانيم داخل غار چه خبر است.
در همان آغاز ورودبه غار تخته سنگ هاي كوچك و بزرگ لغزنده مثل يك پرتگاه در سر راه و مسير غارنورد قرار گرفته و عبور از آنها مسيرهاي تنگ و عذاب آور به عرض 30 تا 50 سانتي متر در حالت هاي مختلف ايستاده، نشسته و سينه خيز وجود آب در كف مسير و فرود از چاه هاي آبشاري كه بدن و لباس ها را خيس مي كند از دشواري هاي آن است. مشكل ديگر غار پراو، آب و هواي بسيار سرد است كه شرايط تخليه ي انرژي غارنورد را فراهم مي سازد كه هر يك از اين موارد را با دقت نظر مورد توجه قرار مي دهيم.

1 - آب و هواي سرد
يكي از مشكلات غار پراو آب بسيار سرد غار است كه دماي آن يك تا چهار درجه بالاي صفر است. در تابستان ها كه شرايط پيمايش غار فراهم است گرماي محيط در بيرون غار و نفوذ اين هواي گرم به يخچال هاي حفره اي و سطوح زيرين زمين موجب مي گردد كه در سطوح عمقي ميدان پراو يخ ها ذوب شده و آب با دماي صفر يا يك درجه از منفذها و مسيرهاي مختلف روانه مجراي داخلي غار شود.
سرماي آب داخل غار از چاه سوم تا انتهاي غار يك تا سه درجه بالاي صفر است . هواي داخل غار نيز از ده درجه فراتر نمي رود. هم چنين با عبور آب سرد ذوب شده از يخ ها، سقف، ديواره و كف مسير نيز سرد مي شوند كه دست زدن به آنها مانند تماس با يخ است.
سرماي غار از چاه 16 به بعد به اوج مي رسد و چاه 18 اوج سرما را دارا مي باشد،‌بدين گونه است كه مي توان غار پراو را مانند يك يخچال طبيعي دانست.


2. چاه ها، چاهک ها و پرتگاه ها
يكي از مشكلات غار، عبور از چاه ها ، چاهك ها و پرتگاه ها است كه بايد با طناب از آنها عبور كرد.
عمق چاه ها از 7 متر آغاز و تا 42 متر كه بلندترين آنها مي باشد ادامه مي يابد كه به صورت فني و با استفاده از طناب و ابزرا فني ( فرود و صعود) امكان پذير است از چاه 19 تا چاه 24 مسيري پر از چاهك هاي كوتاه و بلند و پيوسته وجود داردكه به سي و نه پله مشهور است.
تعداد چاهك ها در اين مسير 171 عدد مي باشد و ساير مسيرها نيز تعداد 81 عدد چاهك دارد كه همراه با 26 چاه بلند، جمعاً 278 چاه و چاهك از نيم متر تا 42 متر وجود دارد.
در عبور از چاه 14 به سمت كمپ 15 مسيري است موسوم به تراورس لغزنده (Slide Traverse) . در اين قسمت بدنه ي غار به شدت گل آلوده و لغزنده است و شكافي بلند ظاهر مي گردد كه بايد به سمت بالا تراورس شود تا به كمپ 15 رسيد در ادامه و پس از فرود چاه 15 غارنورد در لبه ي پرتگاهي به نام آرواره هاي جهنمي قرار مي گيرد كه بايد به صورت پاگستري مسير را به سمت سقف طي كند و آنگاه با عبور از دو سوراخ و سپس فرودي 15 متري به ابتداي چاه 16 برسد.
شايان ذكر است كه نظير چنين تراورسي بين چاه هاي 11 و 12 نيز وجود دارد.

حشمت حيدريان به نقل از «گاهنامه داخلي انجمن كوهنوردي ايران ويژه نامه غار پراو »